zaterdag 21 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Klaar terwijl u lacht
Column
Gepubliceerd: 2009-10-01
door: Quentin van Dinteren








Sedert enkele jaren ben ik een regelmatig bezoeker van de lokale supermarkten van de verschillende buurten die ik over diezelfde periode heb bewoond. Diverse Albert Heijns, maar ook Boni’s, Aldi’s en Super de Boers hebben over de loop der jaren mijn chagrijnige smoelwerk op de camerabeelden mogen vastleggen. Boodschappen doen, is namelijk niet iets wat ik nou bijzonder leuk vind. Toch is er steevast één moment per boodschappenexcursie dat ik even lach.

Dit moment wordt niet bepaald door een leuke belevenis of een vriendelijke winkelgenoot. Vooropgesteld al helemaal niet door de hordes schuimbekkende kinderen die mij de puzzelstukjes, de Gogo’s, de voetbalplaatjes, de Wuppies of de andere vrij gedistribueerde kindercrack afhandig willen maken.

Integendeel, mijn glimlach verschijnt op het moment waarop vrijwel iedereen af laat weten. Er wordt in de supermarkt een hoop gelachen: aan de telefoon, in conversatie, door kinderen die het boodschappen doen nog spannend vinden (die spreek ik over twintig jaar nog wel) en om vele andere redenen. Maar het valt mij op dat er op één tijdstip zo weinig gelachen wordt... Aan de kassa.

Al bliepende, brengt daar het kassapersoneel de tergend langzame uren door. Iedere zin is automatisch: “goedemiddag”, “heeft u een bonuskaart?”, “wilt u pinnen?”, “wilt u het bonnetje?”, “spaart u zegels?”. Ik zeg niet dat je medelijden met ze moet hebben, zeer zeker niet. Ook ik heb dergelijk werk gedaan en het is gewoon een beroep.

Maar ik zeg wel dat het toch echt geen kwaad kan om ze aan te kijken, vriendelijk te doen en een glimlach te geven. We mogen dan wel in een wereld leven waar alles “to-go” en onpersoonlijk is, maar dat neemt nog niet weg dat een beetje aardig doen tegen hardwerkende medemensen geen kwaad kan. Aan hen die dit nooit doen, zou ik dus graag het volgende meegeven:

De volgende keer als er een geautomatiseerde “prettige dag nog” uit het kassapersoneelslid komt, probeer eens een “hetzelfde” eruit te persen, gepaard met een glimlach en oogcontact van een seconde. Het duurt echt maar heel even en is een welkome afwisseling met de rest van de dag voor kassamedewerkers, geloof mij.

Hierna kan de gezichtsuitdrukking weer terug naar ‘korzelig’, net op tijd voor de camera bij de uitgang.

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht