donderdag 25 april 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Kleine Justin zoekt een darmdonor
Column
Gepubliceerd: 2009-10-22
door: Quentin van Dinteren








Als ik sta te wachten op de bus, ga ik altijd affiches in het bushokje bekijken. Je moet je namelijk nooit té open opstellen bij de bushalte; niet iedereen is leuk en voor je het weet begint iemand tegen je aan te mekkeren. Die verspilde minuten krijg je nooit meer terug. God verhoede dat ze ook nog eens naast je gaan zitten in de bus. Dan zijn de spreekwoordelijke rapen gaar en zit je soms tien minuten op je gat aan te horen dat kleine Loetje al twee weken aan de racekak is of dat Afrika toch zo’n mooi ‘land’ is om na je studie je tijd te verdoen.

Laatst zag ik in een bushokje bij Centraal – oogcontact met op gesprekspartners azende sujetten vermijdend – een mooie affiche hangen met een afbeelding van een blote rug erop. In een simpel lettertype stond daarop geschreven “Wist je dat steeds meer mensen een orgaan nodig hebben?” Hieronder stonden twee antwoorden: “Ja” of “Nee”. Lekker simpel: geen poeha, geen deur nummer drie.

In deze dagen van de Boliviaanse kinkhoest en de Mexicaanse wandschurft kan ik mij goed voorstellen dat mensen wat meer op hun longetjes en endeldarmpjes letten, maar om nu te zeggen dat steeds meer mensen een orgaan nodig hebben, vond ik wat ver gaan. Ik denk dat alle levende mensen toch constant even hard organen nodig hebben. Mij hoor je in ieder geval niet snel zeggen: “Ik heb zo lekker gegeten, ik kan nu wel even zonder mijn milt.”

Toen begreep ik dat het hier om een orgaandonorwervingscampagne (scrabbelt u?) ging. Uiteraard weer door één van de zijtakken van Postbus 51 georganiseerd. Dat zijn de genieën die ons spotjes brengen over de noodzaak te integreren om deze vervolgens tijdens het reclameblok van ‘Boer zoekt Vrouw’ uit te zenden. Want tijdens dat ‘programma’ hangt inderdaad iedere aspirant-intregrant voor de buis om ‘lekker Nederlandse cultuur te snuiven’... Je schaamt je rot.

Toen ik merkte dat ik mij zo zat op te winden, keerde ik mijn rug naar de affiche – die haar rug al vanaf dag één naar mij had gekeerd – en staarde voor mij uit. Uit de periferie naderde een omaatje, ik kon haar openingszin al raden: “Weet u hoe laat de bus naar Zeist komt?” Ik glimlachte alvast vriendelijk naar haar. In vergelijking met die ongelukkige marketingtechnieken van de donorwervers, leek de druppelpoep van kleine Justin opeens een reuze interessant onderwerp...


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht