Het relletje was snel gesmoord. De burgemeester had succesvolle Marokkanen uitgenodigd op het stadhuis om met hem te lunchen. En daar in bijzijn van de pers over hun succes te vertellen. De voorbereiding was kennelijk lastig geweest, want hoe krijgen we deze gasten aan tafel, hadden gemeentelijke communicatieadviseurs verzucht. Uiteindelijk was een extern bureau ingeschakeld. Na een brainstorm van een hele dag werd de aanpak gevonden. Succesvolle Marokkanen die met de burgemeester wilden lunchen zouden daarvoor betaald worden. En aangezien het externe bureau er voor doorgeleerd had, zou er een oproep voor de lunch in de Vogelaarwijken worden opgehangen. Er werden uitzendkrachten ingehuurd en die hingen de invitatie aan winkelramen, moskee en coffeeshop. De vergoeding voor het lunchen met de eerste burger bedroeg euro 40 en dat bedrag stond onderaan in kleur met enorme lettergrootte.

Ineens stond op het stadhuis de telefoon roodgloeiend. Met tien tegelijk werd de mobiele telefoon gepakt en stroomden de aanmeldingen binnen. “40 euro en meteen uitbetaald toch”, was de belangrijkste vraag. Op vertoon van je Marokkaanse paspoort zou het cash uitbetaald worden. Niet duidelijk is door wie, maar de oproep werd door een normale burger gelezen. Die schakelde een raadslid in en dat raadslid belde onverwijld de burgemeester. De laatste begon spontaan peentjes te zweten en riep onmiddellijk zijn adviseurs bijeen en na ampel beraad werd het initiatief ‘schadelijk, zelfs riskant’ voor de burgemeester gevonden. Even later konden dezelfde uitzendkrachten de invitatie weer van de ramen scheuren. Ze waren net klaar met hun ronde.

Dit idee is toch een regelrechte belediging. En wel van Marokkanen. Overal waar je zo'n oproep ophangt om voor 40 euro met de burgemeester te lunchen zou je natuurlijk bellers krijgen. Misschien nog wel meer Nederlanders dan Marokkanen. Ik ken in onze stad behoorlijk wat succesvolle Marokkanen en die vertellen graag hun verhaal, willen je zelfs er bij betrekken en ik denk nog wel geld toegeven om te lunchen met de burgemeester. Marokkanen en ook Turken zijn veel guller – ga maar eens collecteren in een Vogelaarwijk – dan de doorsnee Nederlander. Natuurlijk kreeg de Telegraaf er lucht van en die kopt het dan, zoals boven deze column. Tot onze troost, het was in Rotterdam en niet hier, hoewel de gemeente Rotterdam fijntjes meldt dat het een Utrechts communicatiebureau betrof, dat voor de uitvoering had getekend.