Vorige week vonden in Utrecht de Algemene Politieke Beschouwingen plaats. Het werd helaas een redelijk zouteloze vertoning. Zonde, want het gaat wel ergens over, de keuzes die ons college heeft gemaakt voor de begroting van de komende jaren. Slechte keuzes, als je er mij naar zou vragen.

Waarom slecht? Slecht omdat er een onwaarschijnlijke bak geld wordt bezuinigd en met dat geld worden fondsen gevuld om mee te kunnen investeren om de klappen van de crisis op te vangen. Klinkt aannemelijk, maar is het in mijn optiek niet. Daarmee wordt bestaand werk om zeep geholpen om ander werk mee te creëren. Ofwel, het is niet meer dan het verschuiven van de pijn. En omdat de nieuwe projecten waar dat geld voor is vrijgemaakt allemaal weer besproken moeten worden - wie krijgt wel en wie krijgt niet - zou er ook nog minder werk kunnen overblijven dan dat nu verdwijnt. Volgens mij is er eerder een grote pr-stunt aan de gang. Met de komst van de VVD binnen de coalitie wordt er onder het mom van de crisis gewoon geld weggehaald bij clubjes die toch op de plank lagen om een toontje lager te laten zingen. De milieupunten verdwijnen. Het is alom bekend dat dit een hobby-club is van GroenLinks. GroenLinks is uit de coalitie en hoppa, daar gaan de milieupunten.

Net als het welzijnswerk. Het komende jaar wordt daar 4 miljoen weggesneden. Nu doen die bastions het jaarlijks met zo’n 85 miljoen. Prima als ook het club- en buurtwerk efficiënter gaat functioneren. Maar het komt nu over als een geluk bij een ongeluk om tijdens een crisis daar zo fors in de snijden. En het ergerlijke is dat vooral de onderkant van het wijkwelzijnswerk aan bod komt: de activiteiten. Alle laagdrempelige clubjes worden opgeheven. De naailessen en sport- en spel voor kindertjes.

Nogmaals, ik ben geen econoom, maar de bezuinigingen die de stad zegt door te voeren om de oorlogskas mee te vullen komen mij meer over als verkapte beleidsaanpassingen. Allemaal prima, maar graag met open vizier verkondigen en niet onder het mom: ‘we staan voor pijnlijk keuzes die nu eenmaal genomen moeten worden door de crisis’.

Het merendeel van het pas vorig jaar toegezegde geld om de enorme cultuurachterstand voor Leidsche Rijn in te lopen wordt weer teruggetrokken. De motivatie van die stap: voor dat geld zijn nog geen verplichtingen aangegaan dus kan het worden teruggenomen zonder contractbreuk te plegen. Kennelijk zijn hier geen inhoudelijke afwegingen gemaakt. We rauzen gewoon alles weg dat nog niet is vastgelegd. Maar fraai is het niet om een heel stadsdeel zo te treffen.

Dat het college de komende vier jaar de risicobuffer van de stad met 21 miljoen verlaagt zonder te vertellen hoe dat geld daarna weer aan te vullen, lijkt mij een Dirk Scheringaatje van het zuiverste water. De bank die vorige week volgens De Nederlandse Bank nog okselfris was, staat op omvallen of is dat inmiddels al. Nout Wellink kan daarmee net voor zijn 67e met pensioen