zaterdag 21 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




De nachtwandelaar
Column
Gepubliceerd: 2009-09-17
door: Quentin van Dinteren








Kort geleden bevond ik mij, zo rond een uur of drie ’s-nachts, op de Amsterdamsestraatweg. Zonder jas of schoenen en met slechts een mobiele telefoon in mijn zakken. Het toeval wilde namelijk dat ik, in een zeldzaam moment van zinsverbijstering, mijzelf had buitengesloten van mijn woning. Aangezien het een doordeweekse dag was, durfde ik bijna geen van mijn vrienden om hulp te vragen. Helaas waren de reservesleutels op dit tijdstip ook niet te bereiken.

Toen besloot ik één van die mensen te bellen waarvan ik weet dat ik ze zelfs midden in de nacht kan bellen als ik ze nodig heb. Één van die mensen die een hoge tolerantiegrens heeft voor de redelijk achterlijke fouten van zijn vrienden. Om een lang verhaal kort te maken; ondanks het late tijdstip was ik welkom om naar zijn huis te wandelen. Die wandeling zou mij een groot deel van de Amsterdamsestraatweg laten aandoen, van het centrum tot aan de Demkabrug. Een wandeling – op mijn sokken – van een dik uur.

Voor een doordeweekse avond was er toch redelijk wat aan de hand in die illustere straat. Koffiehuizen en poolcafeetjes waren nog geopend, lokale klandizie serverend terwijl er gezellig op straat – en soms binnen – gerookt werd. Had ik mijn euro’s bij mij gehad, dan was ik wellicht nog even naar binnen gelopen. Daarnaast nog her en der verspreide nachtwinkeltjes met mensen die voor de deur rondhingen en hun omgeving zorgvuldig gadesloegen.

De straatverlichting is bij vlagen nog wat schaars wat de Amsterdamsestraatweg af en toe zelfs enigszins bedreigend of naargeestig doet lijken. Maar geen nare blik heeft de mijne gekruist en de paar mensen waarmee ik heb gesproken, die op zoek waren naar een bepaald adres of coffeeshop, waren bijzonder vriendelijk.

Zo rondlopend, hopende dat niemand zou opmerken dat ik op mijn sokken ging, ontdekte ik dat de Amsterdamsestraatweg misschien wel één van de meest bruisende en levende stukjes Utrecht bij nacht is. Voorheen, toen ik nog in de nabijheid van die straat woonde, ging ik altijd te fiets die lange straat door. En dan, met blik op oneindig en de repeterende fietsbewegingen uitoefenend, vallen de details en het lokale tumult toch wat minder op.

Toen ik uiteindelijk bij mijn slaapadres voor die nacht aankwam, was ik dan ook goedgeluimd. Ik had het gevoel dat die flinke wandeling slechts een kwartier had geduurd omdat er meer dan voldoende te zien is op de Amsterdamsestraatweg voor de nachtwandelaar. Daarnaast vind ik het een prettige gewaarwording dat ik woon in een stad die nooit slaapt, dan ben je immers echt onder de mensen.

Het was een wandeling die ik wellicht nog een keer zal herhalen als ik er voldoende tijd voor heb. Waarschijnlijk pas als ik mijzelf ooit weer een keer zal buitensluiten. Maar ik spreek dan toch wel de hoop uit dat ik de volgende keer niet op mijn sokken hoef te gaan. Een mens kijkt toch beter om zich heen als hij niet op glasscherven en andere puntige gevaren hoeft te letten.

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht