Klik hier voor een vergroting

Ik ben soms verbaasd, als iemand mijn favoriete foto ook als favoriet aanwijst. Het getuigt van mijn onzekerheid, dat is wat ik zeker weet. Zo heb ik na een expositie een foto verkocht aan de moeder van Aart.

Het is een mooie expositie met verschillende beelden van Utrecht bij nacht. In zijn nieuwjaarsrede vertelt toenmalig burgemeester Opstelten van Utrecht over zijn persoonlijke fascinatie voor de nacht van de Utrechtse binnenstad. Op mijn uitnodiging komt hij naar de expositie.

De expositie is in de foyer van het Springhaver theater. Voor Opstelten is het niet alleen een kennismaking met mijn werk, maar ook met het filmtheater. Het verbaast me dat de burgemeester van Utrecht, niet weet wat het Springhaver theater is. Hij heeft een uur om de foto's te bekijken en een praatje te maken. Helaas herinner ik me geen opmerkingen meer die hij gemaakt heeft over de expositie, of dat hij er een favoriete foto tussen heeft zitten.

Het is mijn derde expositie. Na twee cafés hang ik nu al in een echte foyer, een woord dat ik pas na die expositie aan mijn actieve vocabulaire heb toegevoegd. Een stuk of tien sfeervolle foto's van Utrecht bij nacht. Sfeervol is hier niet een synoniem voor romantisch, er waren meerdere sferen vertegenwoordigd in de selectie.

Een van mijn favorieten is een foto van de Sint-Gertrudiskathedraal tijdens de sloop van de oude bebouwing van het huidige Walsteegterrein. Sloopresten in het licht van een Pyke Koch lantaarn, en voor meer dan de helft, de onverlichte zijmuur van de kerk. Een mooie foto voor mijn serie: driekwart zwart.

Ik ben al gewend geraakt aan opmerkingen over het vele zwart in mijn foto's, maar het diepe zwart in de prints blijft me charmeren. Ik heb mij er al bij neergelegd dat niet de foto's zijn die goed verkopen, maar het zwart vind ik nog steeds zo mooi dat ik het zo nu en dan moet laten domineren in mijn nachtfoto's.

Als Ina mij belt dat ze een foto wil kopen en wel die van die kerk, dacht ik eerst dat ze een foto van de Dom bedoelde. Met die foto onder mijn arm fiets ik naar haar huis. Even later fiets ik met dezelfde foto weer terug.

Tot mijn verbazing wil ze de foto van de Gertrudiskathedraal. Mijn vooroordeel over vrouwen die zwart alleen maar eng of triest vinden, speelt daarin een grote rol. Een half uur en twee koppen koffie later, ben ik een vooroordeel armer. Juist het zwart trekt haar aan, het is voor haar wel romantisch, vertelt ze.
Ooit kreeg ze haar eerste kusjes in het donker achter een kerk.