Klik hier voor een vergroting

Als er een soort fotografie is waar ik niks mee heb, is het de sportfotografie. Dat begint natuurlijk al met mijn desinteresse voor sport. Als nachtfotograaf krijg je verder niet zo veel kans om mooie foto's te maken met sportactiviteiten. Toch trekken nachtelijke sportvelden me wel.

Mij trekt het contrast tussen de kale donkere verlatenheid in de stille nacht en de levendigheid die er op een sport- of speelveld hoort te zijn. Wat strooilicht van lantaarns uit de buurt, of een enkele lamp op het terrein of bij de kleedhokjes, en er is een mogelijkheid om een mooie verstilde foto te maken.

Bij een sportveld na zonsondergang branden meestal veel lichten als er nog gesport wordt. Hierdoor is een sportveld als lichtbron een goede reden om er 's nachts met de camera naartoe te gaan. Het stadion is een interessant onderwerp, en toen er nog meerdere hijskranen om stonden was het erg fotogeniek. Ik had ook graag een lage mist gehad waar de hijskranen uit omhoog zouden kunnen rijzen. Helaas is mist niet iets wat je in de hand hebt.

Bij een bezoek aan de verlaten sportvelden achter het stadion is er net te weinig licht. De sfeer en ruimte spreken me aan, maar het is te donker om een mooie foto te maken. Tijdens een training is dat wel anders, dan branden de lampen die weer een overdaad aan licht geven. Het is dan in ieder geval lichter, maar dit levert niet direct een betere foto op.

Als lichtbron kan zo'n serie lichtmasten van nut zijn. Niet om een foto te maken van de sportvelden zelf, maar de omgeving van de sportvelden profiteert mee. De verlaten omgeving is meestal niet erg verlicht. Hierdoor is het onmogelijk om daar een mooie nachtfoto te maken. Door de vele felle lampen is het mogelijk om in een grote straal om een sportveld foto's te maken.

Op kleiner speelvelden, zoals dit basketbalveldje aan de Vaartse Rijn, is de ruimte misschien minder, maar de sfeer is geweldig. Hier is alleen het licht van de lantarenpalen aan de overkant van het water, en er wordt alleen overdag gespeeld. Geen plek voor kinderen uit de buurt om nog even te spelen voor moeder ze binnen roept.
Daarom staan er in woonwijken lantarenpalen, zodat de kinderen tot na de schemer nog onder de lantarenpaal kunnen voetballen. Misschien moeten ze ook aan sommige lantarenpalen een basket hangen, zodat er ook basketbal gespeeld kan worden.

Frans de Jonge