zaterdag 21 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Bolgstuwers en Pluurhoeken
Column
Gepubliceerd: 2010-08-20
door: Quentin van Dinteren








In Utrecht is in de loop der jaren een hoop gebeurd. Veel gebeurtenissen zijn een smet op het blazoen van de grote stad. Laten we bijvoorbeeld de grote kwakkeleendvervolging van 1732 noemen, of die ene keer dat Truitje Dolfijn–Spring in ’t Veld haar krultang liet staan bij de Boni.

Maar de grootste smet op het blazoen (op architectonisch gebied) is volgens velen het winkelcentrum Hoog Catharijne. En ja, veel bezoekers op doorreis zien niets meer dan Hoog Catharijne, waardoor het mooie en authentieke van de binnenstad voor hen verborgen blijft. Dat is natuurlijk zonde.

En het begon zo goed met het winkelcentrumpje. In de jaren ’70 was het ontwerp tijdloos en scheet iedereen tien jaar lang regenboogjes en zonneschijn uit pure blijdschap. Het was zelfs een tijdje het grootste overdekte winkelcentrum van Europa, maar dat was natuurlijk vóór Bono.

En inmiddels kotst iedereen het uit. Het is onpersoonlijk, mist menselijkheid, is een junkmagneet en heeft de stad een aantal dierbare panden gekost. En dan kun je dertig singels weer opengraven en twintig keer het Vredenburg overhoop halen, Hoog Catharijne is nog steeds de mismaakte debiel die nieuwkomers in de stad verwelkomt.

En toch zeg ik: laat het zo. Over een jaar of wat – misschien twintig, misschien dertig – zal een moeilijke man met een baret op en een vervelend ringbaardje lof spreken over Hoog Catharijne: “zo’n gedurfd werk, zo’n gewaagd project. De manier waarop de pluurhoeken zijn afgemoduleerd aan de bolgstuwers... schitterend!”

“Het is the voice of the seventies,” gaat de man verder “en lijkt te schreeuwen: ‘hier ben ik! Ik sta voor een terugkeer naar bezinning, verloren burgerlijkheid ! Ik sta voor een leeg tijdperk!” Geëmotioneerd zal de moeilijke man Hoog Catharijne voordragen voor het UNESCO werelderfgoedlijstje...

En daar kan Hoog Catharijne dan trots tussen de Waddeneilanden en het kapsel van onze demissionair minister-president staan. Tot die tijd laten we de boel de boel. En dan heeft men af en toe nog wat te zeiken ook. Want zoveel meer gebeurt er nou toch niet in de stad en zonder Hoog Catharijne hebben een hoop ‘kunstzinnige types’ niets meer te huilen over het centrum. En dat zou berenjammer zijn...

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht