dinsdag 12 november 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




De wijkmanager als loodgieter
Column
Gepubliceerd: 2010-08-30
door: Rene Verhulst








Het gilde der loodgieters is druk dezer dagen. Verstoppingen en lekkages te over. Waterpomptang bij de hand en vooral veel inzicht en vindingrijkheid nodig. Soms even een noodoplossing en de leiding omleggen. De getroffene kan emmers en dweilen weer opruimen.

Ik moest eraan denken toen ik las dat Willy Verbakel, de wijkmanager van Noordwest de sluiting van het Antje Drijverpaviljoen in het Julianapark op tijd had weten te verijdelen. Helaas is het bij een grote gemeente niet te voorkomen dat de ene hand niet weet wat de andere doet. Dan gooi je inderdaad een door vrijwilligers gerunde voorziening dicht en haal je de schouders op bij de vestiging van de zoveelste belwinkel een paar honderd meter verderop.

Antje Drijver, voor mij mevrouw Drijver, had zich in haar graf omgedraaid wanneer ze dit had gehoord. Ik ken haar nog van de wijkcommissie Noordwest in de jaren negentig. Rijzige vrouw, heldere ogen. Wanneer ze op een vergadering was dan zat zij herkenbaar en rechtop vooraan, zei niet al te veel, dwong eigenlijk alleen maar respect af. Zelfs Hans Spekman, de toenmalige voorzitter van de wijkcommissie, was er volgens mij een beetje bang van. Ik vermoed dat zij haar paviljoen persoonlijk weer had opengemaakt en op de politie was blijven wachten. Die hadden haar echt niet aangepakt.

Gelukkig is er bij dit soort problemen dan de wijkloodgieter, pardon de wijkmanager, die de verschillende diensten aan elkaar kan knopen of een oekaze van de wijkwethouder kan uitvoeren. Dat onderstreept maar weer het belang van het wijkgericht werken. De frontsoldaten van de gemeente, die van het hoofdkwartier meer last dan voordeel hebben. Ik hoop dat de gereedschapskist van de wijk goed gevuld blijft.

René Verhulst



Stuur dit bericht door!

Koude-inval
Ramp
Groen buurtconflict
Gelegenheidsargument
Luther en Youp
Laatste tocht 1
Links, rechts of Utrechts
Oppositie niet zonder werk
Bomenstress
Over kinderopvang en studenten
Weg met asfalt
Tunneltrubbels
CDA
De wijkmanager als loodgieter
Wijkindustrie
Ontmantelde kranten
Zoet of zuur
Foutje, bedankt!
Zomerse speculaties
Franse zorgen
Utrecht - Col du Tourmalet
Utrecht babes
Misdadig getreiter
Stadsblad mag niet meer zo heten
Luxe overlast
Openbaarheid
Ecotrecht (2)
Politieke rommel
Afval
Kwaliteitsjournalistiek
Ecotrecht
Dure ambtenaren
Bartels
Haastwerk
Don’t mess with Utrecht
Rinda, Marry en Gerda
Ver weg
Referenties
Vuile campagne
Staat van de stad
Regels zijn regels
Gevederde vrienden
Campagne!
Woestijn
Kennis en wetenschap
Alleszeggend woordmerk
De strooier
Samenscholingsverbod
Kerstverhaal
Ondeelbaar college
De kiezer is niet dom
Politiek geheugen
Duwers en trekkers
Willy wie?
Isabellagang
Kieskeurig
Marokkanentafel
Nu daagt het in het Oosten
Reputaties
Moeras
‘Hods wil’
Regiodrugs
Van Sijpepijnkade
Aangifte
Tieneropvang
Hispeed
Mamma Mia, here I go again
Vakantieroes
Opnieuw Zuilen
Hoe komen we de zomer door
Boerderij Utrecht
Basta
Popinflatie
Excuuspaleis
Dure Rekenkamer
Mestvaalt
Gordon Street
Onverwachte winst
Ongenoegen
Ons Utrecht
Een hardnekkig probleem
Heldhaftig
Waar gaat Mo’ naar school?
Treurspel
Duaal op inhoud graag
Geen crisis
Klootjesvolk
Strafkamp openbaar bestuur
Moslimloket
Beleidscrisis
Pannenkoek
Oom Willem
Burgers van Utrecht!
Volharding
Klein bier
Koopziek
2009, de naïviteit voorbij?
Meten is weten
Toch een Tummel
“Zoals het nooit zal worden”
Geluk
Ondernemerschap
Hoeren en drugs
Machtsuitoefening
Piepelmarokkanen
Stille armoede
Zwakke scholen
Vogels
Verknipt
Kalf
Veelkletserij
Beer
Vmbo vooruit
Het nieuwe biechten
Cocktail
Sapristi!
Slachtvee
Armoede
Warme sanering
Zonepolitiek
Kees Nekschot
Haringen en varkens
CU later
Snuiven in de file
Scholieren kunnen barsten
Calabrisch Utrecht
Verkoop je stad

© 2007-2012 AllesoverUtrecht