Je zal als kind van 15 maar op straat worden gezet omdat de partner van je moeder in softdrugs handelt. Vorige week gebeurde dat in Overvecht. Naast het feit dat de politie de man in de kladden had gegrepen voor het bezit van een wapen en een aantal kilo's softdrugs en veilig voor langere tijd in voorarrest zette - een prima werkende strafrechtelijke aanpak dus - vond Utrecht ook een artikel in de wet om bestuursrechtelijk in te grijpen. De burgemeester liet de woonwagen, eigendom van de vrouw die met de verdachte niet gehuwd is, voor een jaar vergrendelen. En daar sta je dan met je koffertjes in de sneeuw, een week voor Kerst.

Utrecht heeft geen beleid rond zulke kwesties. Daar had het stadsbestuur best aan mogen denken voordat zo’n verregaande extra straf werd opgelegd. Zeker nu in ons hoogontwikkelde en rijke land de bestuursrechtspraak een soort middeleeuwse boerenkar is die piepend en krakend haar laatste ritje rijdt. De gemeenteraad heeft geen beleid kunnen vaststellen en staat nu feitelijk in vertwijfeling toe te kijken. Ze kan niet toetsen of de burgemeester deed wat van hem verwacht mocht worden.
Softdrugshandel, vergeet het niet, wordt door dezelfde overheid in stand gehouden. Door het gebruik en de tussenhandel te gedogen maar de teelt en aanlevering streng aan te pakken loopt de hele boel in de soep. Ik snap niet dat burgemeesters daarmee nog uit de voeten willen. Dezelfde burgemeester die nu een kind van 15 op straat zet voor de drugshandel van de partner van haar moeder gaf kort geleden, ondanks fel protest van omwonenden, zonder blikken of blozen twee vergunningen uit voor nieuwe coffeeshops in Utrecht. Hoe schizofreen moet dat aanvoelen. Het worden ‘keurige’ shops, zo hield hij de burgerij voor. En als het toch minder keurig wordt dan zal er keihard worden ingegrepen. Het openen van coffeeshops en sluiten van woonwagens die kennelijk een spil vormen in de handel, kan niet hand in hand gaan.

Overigens neem ik Wolfsen niets kwalijk in deze kwestie. Hij moet het tussen alle plichtplegingen ook maar doen met de adviezen van zijn ambtenaren. En de één staart zich suf hoe hij bezwaren van bezorgde ouders rond coffeeshops moet afdoen als onzin en de ander probeert wetsartikeltjes te vinden om overlastgevende plekken te elimineren. Dan moet je als bestuurder wel van heel goede huize komen.

Wouter de Heus