Ik liep gisteren op de Vismarkt achter drie winkelende vrouwen. Ze waren een jaar of vijfendertig, veertig, en zo te horen kwamen ze uit het zuiden van ons land. De dames waren echt een dagje weg. Ze slenterden op hun praktische, doch mooie laarsjes door de sneeuw en verbaasden zich over de mooie panden en winkeltjes in onze stad. Ik besloot even met ze op te lopen, want fans van Utrecht, daar houd ik van. Maar er was iets niet in de haak. Hoezo die verbazing over onze mooie stad? Iedereen is er toch van op de hoogte dat Utrecht een prachtig historisch centrum bezit? Ik ging undercover, en ja hoor, niet veel later hoorde ik datgene waar ik al voor vreesde. “Mooie stad eigenlijk hè, Utrecht. Jammer dat we nooit verder gekomen zijn dan Hoog Catharijne.”

Aaah. Hoog Catharijne: de nachtmerrie van elke oprechte Utrechter.

Utrecht is niet Hoog Catharijne. Net zo min als Utrecht de Neude is, ook zo’n gevreesde plek. Utrecht is de Oudegracht, voorbij de Hema en de H&M. Utrecht is het Ledig Erf, het hart van het prachtige Museumkwartier. Utrecht is de Muntbrug, een idyllische plek aan de rand van Lombok. Utrecht is het moderne Griftpark, vlakbij de Biltstraat met al zijn leuke restaurantjes. Utrecht is zo veel meer nog, als je wat verder kijkt. Toch tuinen er veel toeristen in. Utrecht is voor hen Hoog Catharijne, en dat vertroebelt het zicht op onze prachtige stad.
Ik zeg: laat die sloop maar beginnen!

An


verZINsels.Com