Klik hier voor een vergroting

Overzicht hebben spreekt tot de verbeelding. Velen kennen de afbeelding van Batman op een van de hoogste gebouwen van Gotham-city en Quasimodo heeft een mooi uitzicht over Parijs tussen de waterspuwers boven op de Notre Dame. Voor de tijd van de wolkenkrabbers was in Nederland de blanke top der duinen al voldoende om tot de verbeelding te spreken.

Ik ben een aantal keren na zonsondergang op de Domtoren geweest. Het is een geweldige plek en ik kan daar heerlijk genieten van rust, ruimte en natuurlijk het uitzicht. Ik benijd de beheerder van de toren. Het lijkt me heerlijk om met enige regelmaat lekker boven op de toren te zijn om over de stad te turen.

Op de lagere school stond een opmerking in mijn rapport, dat ik beter opletten moest en niet zoveel uit het raam kijken. Ik keek graag naar buiten en wilde er later m'n werk van maken. Toen droomde ik er van om boswachter te worden. Met een verrekijker door de natuur en goed kijken. Uiteindelijk ben ik fotograaf geworden en heb zo van kijken m'n werk gemaakt. Als ik inderdaad conclusies voor m'n toekomst had getrokken uit mijn schoolrapport, was ik nu waarschijnlijk boswachter of vuurtorenwachter. Het laatste beroep is aan het uitsterven, nu alle schepen op hun boordcomputer varen en hun gegevens van satellieten krijgen.

Later droomde ik om net als Jack Kerouac boven op een berg te wonen en werken als brandwacht. De hele dag alleen kijken of er ergens in de verte een rookpluim uit het bos omhoog komt. Ik weet niet of ik het lang zal volhouden, maar om net als Kerouac een seizoen naar de horizon te turen lijkt me wel wat. Ik geloof dat hij tijdens die baan een van z'n boeken heeft geschreven. De workaholic in mij zal ook zeker een tekstverwerker en een camera mee willen nemen.

Een functie op de Domtoren lijkt me nu wel spannend en ik zou dan zeker ook regelmatig een camera meenemen. Tegelijk weet ik dat het wel in zou houden, dat ik voor iedere klus of opdracht weer al die trappen op en af moet lopen. Tijdens mijn laatste bezoek had ik last van mijn knie en dan is het geen lolletje om naar boven te moeten. Ik kwam tot aan de eerste trans, daar kon ik weer genieten. Als een echte Quasimodo of Batman keek ik uit over de stad.

Frans de Jonge