Ik moet stevig opletten om geen sentimentele sukkel te worden. Hoewel nog jong van geest is een (on)gezonde dosis melancholie mij niet vreemd. Dat schijnt te horen bij herfstkinderen. Deze woensdag is het de twaalfde verjaardag van onze oudste zoon Daan. Het omgekeerde van 21, wat vroeger nogal een mijlpaal was. Tegenwoordig vallen de mijlpalen echt eerder.

Als je nu 12 bent, dan ben je geen snotneus meer zoals ik dat was op die leeftijd. In het jaar 1979 telde je niet mee en ging je verjaring van 11 naar 12 met een taartje en een beker bowl voorbij. Natuurlijk waren er de kriebels, de avond ervoor. In de stilte van je bed durfde je stiekem te denken aan dat ene cadeau dat wel heel hoog op het verlanglijstje stond. De kans dat je met de neus in de boter viel was nihil maar dromen kon geen kwaad. Ik meen me te herinneren dat ik destijds een digitaal horloge verlangde. En een zakmes. Dat zakmes kreeg ik niet. Dat won ik pas twee jaar later bij een golfwedstrijd. Ik herinner me het als de dag van gisteren en het echte rode Zwitserse mes bezit ik nog steeds. Althans, het ligt nu in het kluisje van dezelfde Daan. Het mes is nog in topconditie en hij bewaart het als een schat.

Dat eerste horloge uit de digitale reeks zat er ook niet in. Dat kreeg ik veel later tijdens Sinterklaas. Ook dat weet ik nog precies. Zelfs geen ‘gewoon’ horloge. Want mijn eerste horloge kreeg ik van een beroemde oom, een jaar later. Ik was er totaal door overdonderd dat hij mij dat gaf. En het kleinood, type duikersklok, ook dat heb ik nog steeds. Sterker, het loopt nog subliem.

Maar dan als je nu 12 wordt. Dan ben je al in het bezit van een XBox, een Wii, een PSP, televisie op je eigen kamer een Ipod en een dikke mobiel. Nu moet ik eerlijk zeggen dat Daan een spaarzaam kind is en zowel de XBox als de Ipod eigenhandig heeft gefinancierd. Nu hadden wij het vroeger thuis verre van slecht maar ook omgerekend had ik voor mijn twaalfde in geen velden of wegen de bedragen bij elkaar kunnen sparen voor een halve Ipod. Nu bestond er ook geen Markplaats.nl. Als Daan oud speelgoed zat is - en het moet gezegd, hij is zuinig op zijn spullen - dan laat hij het mij of mijn vrouw op Marktplaats zetten. Zodoende heeft hij prachtige zaken gedaan met Playmobile en ander kinderachtig geworden speelgoed.

Het enige digitale dat er nog aan ontbrak was die razendsnelle laptop. En nu hij na de vakantie naar de middelbare gaat is die er ook maar gekomen. Maar wat hij nog te wensen kan hebben voor volgend jaar is mij een volslagen raadsel. En wat echt jammer is, is dat hij hem al twee weken geleden kreeg. Zulke zaken gaan helaas soms teveel in overleg. Want wat valt er nu nog te dromen in de twilight tussen 11 en 12, eenzaam in je eigen bedje...

Wouter de Heus