zaterdag 21 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Bagageservice
Column
Gepubliceerd: 2010-06-04
door: Quentin van Dinteren








“Hyves-debat verloopt traag”; “Christelijke homo’s zijn het niet eens met huppeldepup”; “Dieren willen ook stemmen”; “die en die wil niet met zus en zo samenwerken”; “hij zei dit”; “zij zei dat”... Temidden van de meest onnodige uitspraken die politici uiten om een camera op zich gericht te krijgen, lees ik een bericht dat ik wat interessanter vind.

Een 90-jarige man heeft namelijk laatst spullen teruggekregen die hij toch minstens al een jaar of 65 kwijt was. Stel je voor dat je op je 90ste je portemonnee terugkrijgt die uit je tas gepikt was op Centraal Station toen je 25 was. Die euro’s kun je dan weggooien, als de boel zo doorgaat. Maar de foto’s en de pasjes: leuk toch?

Helaas voor deze man zullen de herinneringen anders zijn. Niet zoals die ene dag toen je een croissantje ging eten en je tas werd leeggepikt toen je even naar iets moois aan het kijken was. Deze man heeft zijn spullen namelijk achtergelaten in een concentratiekamp. De beheerders daarvan zijn nooit zo van de bagageservice geweest, dus het is niet raar dat de boel daar blijft staan.

De man is het zelf gaan ophalen en dat vind ik kwiek. Maar daarnaast zie ik voor mij een zeer emotioneel weerzien met een persoonsbewijs (als is het alleen maar vanwege het enorme gedonder als je hem een keer kwijtraakt), foto’s of een portemonnee. Die man zal teruggebracht geworden naar een hele andere tijd, toen hij vele jaren van leven heeft moeten verspillen in een concentratiekamp.

En erger nog: een tijd waarin hij dingen heeft gezien die hem misschien nu nog diep in de nacht overeind doen schieten. Of in het donker een traantje doen wegpinken. Zoals ik het voor mij zie, zal dit misschien wel een soort afsluiting voor zo’n man zijn. Zijn spullen terug en een laatste terugblik aan een tijd die onvrijwillig een grote rol voor hem zal hebben gespeeld.

Dat zal een tragisch en droevig moment zijn. En dat vind ik heel mooi, niet omdat ik van de Schadenfreude ben, maar omdat juist droefheid iets is wat ieder mens altijd zo goed kan begrijpen. Humor verschilt per persoon, maar een man van 90 die met een traan in zijn ogen terugkijkt naar een droeve tijd, is iets wat de meeste van ons wel wat doet.

Maar goed, ik maak er allemaal romantische voorstellingen van. Wellicht gaat hij even op de brommer erheen, pakt hij zijn persoonsbewijs om de Belastingaangifte 1945 eindelijk officieel te kunnen indienen en crosst hij dan weer zonder een woord naar huis. Zou ook op zijn eigen manier mooi zijn. Nog steeds beter dan zeikende politici in ieder geval...

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht