Ik zal geen voetbalcolumn schrijven, maar het is te hopen dat Nederland een beetje gaat ballen, de rest van het toernooi. Het WK-potje tegen Japan was zaterdag nauwelijks te pruimen. Aan de andere kant, de voetbalshow tijdens het EK van 2008 bracht ons helemaal niks. Je kan kennelijk beter niet al te goed beginnen om ver te komen. Wat dat betreft roep ik de verloren eerste wedstrijd tegen de Russen in 1988 graag in herinnering. Toen begon het nog slechter en eindige het met een beker.

Ondanks dat we veel aandacht hebben besteed aan het stel Hans en Ton dat hun huis in Leidsche Rijn in de verkoop deed na getreiter, bedreigingen en vernielingen door jongeren, toch op deze plek daar ook iets over. Er was terecht veel ophef over het feit dat de jongeren kennelijk niet in de kraag zouden kunnen worden gevat. Hoe vreemd. En dat terwijl de politie en de gemeente zeggen alles uit kast te halen om dat wel voor elkaar te krijgen. Wat dat is, daarover hullen de zegslieden zich in stilzwijgen. In mijn optiek zeggen de instanties daar niets over omdat ze of nog steeds niets doen, of nu pas doen wat ze allang hadden moeten doen.

Een districtschef vertelde voor de camera van een landelijke nieuwsrubriek dat het zo ingewikkeld was omdat er geen speciale opsporingsmethoden kunnen worden ingezet. Dat argument hoorden we recent vaker. Als het vergrijp te licht is, dan mag je niet afluisteren bijvoorbeeld. Ik schrik van zo’n opmerking. Het is net alsof onze agenten alleen nog vanachter een computer aan opsporing doen. Wat is er tegen om wat stillen in te zetten? Wat is er tegen om huis aan huis met mogelijke getuigen te spreken. Mag je een camera alleen in winkelstraten ophangen om te constateren of iemand een tube tandpasta jat?

Ik heb de afgelopen week vooral ketelmuziek gehoord over dubbel straffen bij discriminatie en iets over verplichte voorlichting op scholen. De welbekende vlucht naar voren. Je kan pas dubbel straffen als je etterbakjes eerst in de kraag vat. Voorlichting op scholen over het gif van discriminatie gebeurt al jaren. Dat hoor ik ‘s avonds bij het eten keurig terug van mijn kinderen. Ik kan me steeds minder aan de indruk onttrekken dat de politie de kunst van het ouderwets rechercheren aan het verleren is. Als je met acht aangiftes in de hand voor een camera roept dat je zo zielig bent omdat er geen telefoontaps geplaatst mogen worden dan is er iets goed mis met ons opsporingsapparaat. Volgens mij is er in dat verband niks mis met onze lagere scholen maar moet er eens gekeken worden naar de politieschool.

Het stel was geëmotioneerd door de spontaan georganiseerde protest-picknick van afgelopen zondag. Daar kan ik me alles bij voorstellen. En zoiets hangt ook echt vast aan Leidsche Rijn. Want hoezeer het ook klopt dat het in sommige nieuwe buurtjes echt lastig loopt, over het algemeen heerst er een supergoede sfeer in de nieuwbouw. Dat maak ik inmiddels al ruim 11 jaar mee.

Wouter de Heus