’t Zit het nieuwe college niet mee. Heb je allemaal mooie idealen – het moet groener, opener en socialer – stort de economie in. Wat dat betreft heb ik wel bewondering voor ze, dat ze toch blijven vasthouden aan al die goede voornemens.

Het motto van de deze week verschenen Voorjaarsnota luidt dan ook: ‘in een tijd van financiële krapte, toch ruimte maken voor (daar heb je ze weer, MG) een groene, open en sociale stad’.

Maar de financiële tegenvallers blijven zich opstapelen. Het college ging er al vanuit dat ze 50 miljoen minder ontvangen uit het gemeentefonds – en dat schijnt het middelste scenario te zijn, het kan nog erger – nu blijkt 2009 ook nog eens afgesloten te zijn met een tekort van 51 miljoen.

Met name door een plotselinge tegenvaller van zo’n 38 miljoen euro in Leidsche Rijn. En in het Stationsgebied verloopt ook niet alles naar wens: nog eens 13 miljoen minder.

Het college is echter niet van plan om de komende vier jaar alleen te hozen. Ze gaan 55 miljoen euro bezuinigen op ambtenaren en 58 miljoen verdienen op grondopbrengsten in Leidsche Rijn en het Stationsgebied om geld vrij te maken voor hun idealen.

Bovendien verkopen ze komende jaren hier en daar een pandje met als resultaat twaalf miljoen euro erbij. Mogelijk moet het gebouw van de bibliotheek aan de Oudegracht eraan geloven zodra de ‘bieb’ in het nieuwe Stadskantoor komt.

Maar ja, gaat dat allemaal wel lukken? Zo’n 15 procent bezuinigen op ambtenaren en bijna 60 miljoen verdienen met de grondexploitatie in Leidsche Rijn en het Stationsgebied?

In het najaar weten we meer. Dan wordt, zo is beloofd, het een en ander concreet ingevuld. En tot die tijd houden we ons maar vast aan de bemoedigende woorden die Sancho Panzo tegen zijn meester sprak: “Beste heer, een dapper hart voelt geduld bij tegenspoed en vreugde bij voorspoed.”

(Ander uitspraak van diezelfde Sanco Panza luidt overigens: “Ze denken vaak dat er spek is waar niet eens een haak is om het aan te hangen.”)

Mario Gibbels