Na de gemeenteraadsverkiezingen weer te hebben overleefd, wordt het nu weer tijd voor de landelijke verkiezingen. Via alle mogelijke mediakanalen word je overspoeld met informatie en lijsttrekkers van partijen. Zo ook mevrouw Verdonk die haar visie aan Nederland probeert te verkopen.

Afgelopen zomer was Rita Verdonk samen met ‘post Yolanthe’ Jan Smit te gast bij Villa Felderhof. Villa Felderhof: twee BN’ers logeren bij Rik Felderhof in een villa in het zonnige Frankrijk, al jaren een succesformule bij de publieke omroep. Rik weet in zijn programma altijd zo treffend ‘de persoon achter de BN’er’ van zijn gasten bloot te leggen. Hij wordt dan ook niet voor niks ‘de grootmeester van het goede gesprek’ genoemd.

Ik zag Rita en Rik gezellig samen babbelen en foto’s bekijken, maar echt verrassend was het allemaal niet. Dit komt waarschijnlijk ook doordat Rita mij eigenlijk niet meer kan verrassen. En dat heeft alles te maken met een interview wat ze gaf voor het inmiddels van de buis gehaalde programma CQC. Sindsdien valt alles wat ik zie en wat mij ten gehore komt van of over Rita in het niet.

Maanden terug zapte ik ’s avonds eens rustig langs alle kanalen. Hierbij kwam ik ook CQC tegen, een actualiteitenprogramma van Beau van Erven Dorens. Nu had dit programma verder niet zo veel om het lijf, maar ik draag bad boy Beau een warm hart toe, dus ik bleef kijken. Een vast item in deze show was dat Beau een woest aantrekkelijke mannelijke tweeling op pad stuurde om interviews af te nemen. Uiteraard deden zij dit niet geheel zonder humor en spot en dat leverde nieuwe inzichten op.

Zo ook met Rita. Al binnen luttele minuten veranderde het interview in een schaamteloze flirtage waarin Rita minstens één van de twee toyboys probeerde te recruiten (deze was echter niet onder de indruk en vroeg Rita naar haar dochter). Op een gegeven moment vroeg een van de heren of Rita het niet vervelend vond om BN’er te zijn. Rita beaamde dat dit inderdaad niet altijd een pretje was, want het is toch wel vervelend om overal en nergens te worden herkend. Je denkt hierbij dan toch gauw aan situaties zoals anti-diarree middel halen bij de apotheek, bij de kiosk met een Happinez magazine of Rita in de drogisterij bij het damesschap met een extra value pack Tena Lady in d’r handen. Maar nee, niets van dit alles. Rita vond het vooral heel vervelend om herkend te worden in de discotheek.

Verbazing alom. Drie vragen die mij direct door het hoofd schoten: 1) Huh?! Gaat Rita Verdonk überhaupt nog naar een discotheek? 2) Waar en wanneer duikt Rita het bruisende nachtleven in? 3) Wat doet ze daar dan (of wat wil ze daar eigenlijk doen) wat ze liever niet en plein public voor de ogen van herkennende medediscogangers kan?

Wat was het fijn geweest als Rik juist deze derde kwestie maar wat meer naar boven had gehaald, daar in die villa aan de Cote D’Azur. Dat had vast een sappig of in ieder geval verhelderend interview opgeleverd. Toch ben ik wel trots op Rita, omdat ze gewoon lekker d’r eigen plan trekt en schijnbaar met regelmaat de bloemetjes eens goed buiten zet. Ik ben niet zo trots op Nederland, dat Rita het blijkbaar onmogelijk maakt om rustig en ontspannen een dansje te wagen in diverse dancings. Rita, bij deze beloofd, ík zal niet naar je staren of je lastig vallen wanneer ik je tegenkom in het nachtleven.

Liske