Het lijkt een boektitel van Cissy van Marxveldt, die in de vorige eeuw in het genre meisjesboeken furore maakte met heldinnen als Joop ter Heul en Puck van Holten. Gelezen heb ik ze niet, maar op een schoolavond speelde ik chauffeur Lucas in 'Een Zomerzotheid', nog zo’n blockbuster van die tijd. Dat deed ik omdat ik verliefd was op een klasgenote die een hoofdrol had, gek genoeg herinner ik me alleen de eindeloze repetities met het stijve boord van mijn evening-dress en de eenzame terugtocht Goes-Kapelle per fiets.

De personages uit die tijd komen volgens mij aardig overeen met de karakters van de drie huidige collegeonderhandelaars: vriendelijk, toegankelijk, altijd goedgehumeurd, doorzettingsvermogen en tegen een stootje kunnend. Toch vrees ik dat Rinda, Marry en Gerda in een té progressieve flow kunnen belanden. En hoe zit het met aloude verwijt van potverteren wat hun partijen wel eens treft.

Ik stel me voor dat de sfeer nu prima is. Marry gaat voor een fijnmaziger netwerk van milieupunten en langere openstelling van buurthuizen. Gerda wil meer geld voor een frisse bestuurscultuur, burgerparticipatie en wijkreferenda. Rinda knokt voor de schuldhulpverlening en het jeugdbeleid. Even was het moeilijk toen Marry de grachten autovrij wilde maken door het opheffen van alle parkeerplaatsen, maar een compromis om dat maar aan een kant te doen, redde de sfeer. Rinda bedacht op tijd dat dit behoorlijk wat parkeerinkomsten scheelde die je dan niet aan welzijn kan besteden. En Gerda wilde geen chagrijnige D66 binnenstadstemmers hebben.

Maar straks komt men aan het geld toe. Naar buiten kwam al dat men de financiële huishouding van de gemeente maar niks vindt (lees: het valt tegen met te besteden geld voor nieuw beleid). Ik geloof niet in het stempel van potverteren. Waarom niet? Ik hoor uit de culturele en welzijnssector alleen maar van subsidies die geschrapt of gehalveerd zijn. Nieuwe toekenningen zijn er mondjesmaat. Er is eenvoudigweg geen pot meer, dus verteren kan ook niet.

Maar met humor, de juiste vaart, verborgen romantiek en gezonde spanning kun je van onderhandelingen ook een constructieve harlekinade maken net als Cissy van Marxveldt altijd deed. En in haar boeken was nooit iedereen wat hij of zij beweerde, maar ze liepen altijd goed af.

René Verhulst