Is dat nou een beetje vuile campagne van het lokale CDA om de landelijke PvdA te verwijten weg te lopen voor de economische problematiek. Het is in Utrecht lang zo geweest dat de lokale partijen de landelijke politiek in de raad er niet echt bijhaalden. Ik kan me nog herinneren dat de SP dit doorbrak door ergens in 2003 de wethouder van defensie te vragen om treinen met materieel voor de eerste Irak-oorlog de doorgang door Utrecht te beletten. Helaas kon toen het college geen burgerwacht op de been brengen om die treinen tegen te houden.

In een campagne wordt de landelijke politiek er sneller bijgehaald. Dat blijkt nu ook, al geeft Harm Janssen al snel aan dat de verkiezingen niet over Uruzgan gaan, maar over bijvoorbeeld welzijn, coffeeshops en de vrijheid van onderwijs. Nou ja, een speldenprik mag toch soms wel even. Het viel mij bijvoorbeeld op dat meteen na het breken door de PvdA als die posters met ministers van de Partij van de Aanpak snel waren weggehaald. De plek in de mupi’s is meteen ingenomen door SP en GroenLinks.

Om te voorkomen dat ik als columnist gevraagd wordt naar mijn mening over de keuze van de PvdA om op te stappen. Hier is deze al. Er is toch wel erg duidelijk gezegd dat eind 2010 de militairen weg zouden zijn uit Uruzgan. Wanneer je daar als CDA openlijk aan gaat morrelen snap ik de irritatie van de PvdA heel goed. De inhoudelijk sterke argumenten om bij te dragen aan de verdere wederopbouw in de Afghaanse provincie leggen het dan helaas af tegen de politiek. In feite werd de PvdA in een hoek gedreven, waar men alleen maar uit kon komen door weg te duiken.

Het CDA had moeten beseffen dat dit de PvdA wel erg goed uitkwam. Goed voor de peilingen, weg uit de sores van de economische crisis met onsympathieke maatregelen en Bos is uit het moeras van de bankensteun en de bonussen gekropen, om daar overigens over een paar maanden weer diep in te vallen. Ik denk nog voor de landelijke verkiezingen in juni a.s.

Ach, je kunt als lokale politiek wel niet de nationale politieke problemen erbij willen halen omdat je zo fijn samenwerkt met elkaar, maar de kiezer doet dat toch wel. Ondanks veel lokaal goed werk wordt de voorkeur grotendeels bepaald door het landelijk gezicht van partijen. Er zijn er maar weinigen die daar boven uit kunnen stijgen.

René Verhulst