woensdag 18 september 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Zeven pond Wurtherschenkweisers graag
Column
Gepubliceerd: 2010-03-24
door: Quentin van Dinteren








Mijn geboortestad ligt dichtbij de Duitse grens. Waar wij in Utrecht naar de ALDI gaan voor goedkope boodschappen, ging men in mijn geboortestad naar Duitsland. Het verkeer van goederen en personen is binnen de Unie vrij – dat hoef ik inmiddels niet meer te vermelden – dus zevenennegentig ons Lerkerschöttmassen of tachtig kilo Schülerabverfassungswiedereinrichters kun je gewoon meenemen.

Dat scheelde ons een hoop geld. God weet dat de Schülerabverfassungswiedereinrichters in Nederland ongehoorde prijskaartjes dragen. Mooi bijeffect hiervan is dat de supermarkten in mijn oude stad dit doorhadden en af en toe een heuse prijzenoorlog voerden met onze oosterburen. Mooi zo, want dan kochten we onze twaalf meter Riedelgrundhäfters die week weer in Nederland.

Binnen een wijd territorium zoals de Unie, zijn kleinschalige effecten zoals deze ook in het groot te zien. ‘Race to the Bottom’ noemen de Engelsen het terwijl zij, nippend aan een kop thee, hun oogglas rechtzetten en daarna hun orgeldraaiersnorren bijpunten. De Duitsers noemen het (gillend) ‘Raumwählungskrieg’. Althans, zo zouden ze het moeten noemen: het bekt lekker.

De ene Lidstaat heeft een goed belastingregime voor vennootschappen, bijvoorbeeld Nederland. De andere Lidstaat heeft een schitterende particuliere markt voor onroerend goed, bijvoorbeeld Hongarije. Weer een andere Lidstaat is een uitstekende plaats om je failliete bedrijf te herstructureren, zoals Engeland. En de laatste Lidstaat is een prima plek om je goedkoop te bezatten, zoals Bulgarije.

Wat je het belangrijkst vindt, als bedrijf of als individu, is wat je opzoekt. Zo concurreren de Lidstaten met elkaar, op zoek naar de bodemprijsjes en werken zij richting harmonisatie. Het is concurrentie van belastingregimes, het aantrekken van slimme mensen en onversneden marktwerking op de overhedenmarkt. Klinkt goed, toch?

Schijnbaar niet. De ING ligt op dit moment zwaar onder vuur omdat zij belasting “ontwijkt” via een vestiging in Zwitserland. De Belastingdienst gaat het een en ander onderzoeken, terwijl politici het “ontwijken” van ING onethisch noemen omdat de belastingbetaler de kapitaalinjecties voor ING heeft betaald.

Maar misschien is het juist heel ethisch: minder belasting betalen betekent sneller de schulden aflossen. Misschien is het een zeer goede manier van zakendoen en is het positief dat er bij ING mensen zijn die dit verzinnen: dat geeft hoop voor de toekomst! Oftewel, dat ethische geneuzel is altijd aan te passen aan wat je belangrijker vindt: dat de Staat zijn belasting krijgt of dat een bank goede trucs kent.

Ik durf de stelling uit te spreken dat het de bedoeling is dit soort ontwijkend gedrag uiteindelijk te verbieden. Of dat goed of slecht is en of het gaat lukken, zijn moeilijke vragen. En de vraag is ook waarover men vervolgens weer gaat struikelen in de ‘Race to the Bottom’. Ik koop in ieder geval nog flink wat Duitse Schülerabverfassungswiedereinrichters in. Nu het nog kan...

Quentin van Dinteren


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht