Klik hier voor een vergroting

Ze is al meer dan een halve eeuw dood, maar toch haalt ze nog jaarlijks het journaal. Dit jaar zou ze tachtig jaar geworden zijn, maar ze is gestorven in Bergen Belzen. In Amsterdam leeft ze voort in het Anne Frank huis, en door de Kastanjeboom achter het huis. De kastanjes van die boom zijn ondertussen overal op de wereld geplant. Meer nog dan de kastanjes is haar dagboek een wereldwijd verspreidde herinnering.

In Utrecht leeft ze voort in de duizenden boekenkasten waar haar dagboek in staat en op het Janskerkhof. Voor de kerk staat haar beeldje van Pieter d'Hont uit 1959. Ik schrijf beeldje, niet omdat het een schoorsteenmantelexemplaar is, maar omdat het zo klein lijkt door de kwetsbaarheid. Zou het beeld wel vandalismeproof zijn vraag ik me af, nu ik het woord kwetsbaar en beeld in een zin gebruik? Ik hoop dat we er nooit achter hoeven te komen.

Bij ons thuis is Anne Frank alleen indirect aanwezig. Ik heb het dagboek wel gelezen, maar heb het gewoon van de bibliotheek geleend. Als ik het toen gekocht had, dan stond het waarschijnlijk nog wel ergens in de kast. Boeken doe ik niet zo snel weg. Ik mag trouwens zowiezo graag dingen bewaren.

Zo heb ik nog een T-shirt van de lagere school. Het is een groen T-shirt, door de zon verbleekt. Het was m'n favoriete T-shirt. (Op de lagere school was groen m'n favoriete kleur, ik wilde later boswachter worden.) Toen ik het bij de verhuizing weer tegen kwam, wist ik het allemaal weer precies. Ik wist zelfs nog de kleur van het T-shirt dat ik erna droeg. Dat was bruin met een oranje randje bij de hals en aan de mouwen. Dat shirt vond ik maar niks, want dat was een meisjeskleur. De tweeling, Jennie en Gina Brink, droegen al een hele tijd eenzelfde shirt.

Ook op de Mavo was het nog mijn favoriete T-shirt. Maar op een schoolreisje scheurde ik m'n shirt open. Het was op een soort kampeerboerderij met barakken. Toen ik 's nachts uit onze barak naar die van de meisjes wilde sluipen, bleef ik met de achterkant van m'n shirt aan een haakje hangen, en zat er een winkelhaak in m'n shirt. M'n moeder heeft het nog wel gerepareerd, maar het shirt had duidelijk zijn beste, maar nog niet z'n langste tijd gehad.

Ik weet niet meer waar die kampeerboerderij gestaan heeft, wel weet ik nog waar de barakken gestaan hadden, voor ze bij de boerderij gebruikt werden. Ik hoorde dat het barakken waren geweest van het concentratiekamp Westerbork. Het doorvoerkamp waar ook Anne Frank haar laatste nachten op Nederlandse bodem heeft doorgebracht.

Frans de Jonge