Het was een wonderlijk gezicht om op moederdag de renners van de Giro d’Italia vanaf de Hogeweidebrug Leidsche Rijn in te zien denderen. Net zo apart als ze met een noodvaart over het Janskerhof te zien flitsen. On-Utrechtse taferelen. Jammer blijft dat zoiets op tv een veel aardiger beeld geeft dan live langs de kant.

Zo was via Studio Sport genadeloos zichtbaar hoe rommelig grote delen van Leidsche Rijn er nu nog bijliggen. Het hoort bij een gigantische bouwput maar fraai is anders. Zo werd een jagend peloton over de busbaan vanuit Veldhuizen even naar Vleuterweide gestuurd. Leuk voor de bewoners daar, maar voor de renners een ramp. Die kregen twee haakse bochten voorgeschoteld en een wegversmalling waardoor het achterste deel van de rennersmassa stil kwam te vallen en het peloton in tweeën brak. Geen gein, zo’n 10 kilometer van de finish. Daar heb je dan 200 kilometer voor moeten stoempen.

Nog een mazzel dat de meute niet in de sprint onderuit ging. Voor de veiligheid van de renners had de meet natuurlijk op de brede Graadt van Roggenweg moeten liggen. Om voor het hoofdkantoor van sponsor Rabobank te finishen moest de briesende massa 200 meter voor het dundoek nog een haakse bocht naar rechts. Die plek was ook handiger voor de tribune van de VIP’s en hun tent op het Jaarbeursterrein. Het ging goed, godzijdank.

Aan de andere kant hoort vallen bij wielrennen. In de etappe naar Utrecht werd veel gevallen. De latere winnaar Farrar was in de rit al van zijn fiets gestuiterd bij een oer-Hollandse wegversmalling. In de Utrechtse binnenstad tuimelde ook een renner, maar dat was zijn eigen schuld. De echte harde klappen vonden plaats op de loeibrede Letchertweg in De Meern. Gewoon door niet oplettende coureurs. Ondanks dat noemde Cadel Evans, die in Utrecht de roze trui mocht aantrekken, de rit door de Domstad ‘de meest gevaarlijke uit zijn loopbaan’. Dat puntje zou ik toch meenemen in de evaluatie. Utrecht wil nog steeds een keer vertrektstad worden voor de Tour de France, vandaar.
Ronduit bizar was dat de Utrechtse politie, zowel bij de meet als op de Oudenoord, protestborden met de tekst 'Berlusconi Mafiosi' subiet in beslag namen. De politie, die ik even gebeld heb, denkt daar anders over. Je mag beledigende teksten aan het adres van een persoon niet zomaar op straat openbaren. De vraag bij zo’n bord is natuurlijk wie de tekst het meest beledigend zou opvatten, maar die afweging is door de plaatselijke hermandad kennelijk niet gemaakt.

Dat een van mijn collega-journalisten, die al decennia in de Domstad zijn werk doet, de VIP-tent niet in mocht omdat hij niet over het juiste pasje beschikte, vond ik een vreemde figuur. Even een foto maken van de voltallige Utrechtse ‘upperclass’ zat er niet in. Misschien dachten ze dat hij straatmuzikant was. Kleine smetjes op verder een drukke en mooie dag.

Wouter de Heus