Nee, met mijn dakleer is nog niks mis. Er was voldoende gezeur met de opleverstaat van onze Vinex-hut, maar natte voeten hebben we daardoor nooit gehad. Lekken heeft duidelijk meerdere betekenissen. Vorige week besloot het Utrechtse Openbaar Ministerie dat een strafrechtelijk onderzoek naar het lekken van vertrouwelijke informatie over de aanbesteding van het Muziekpaleis niet zal worden uitgevoerd. Het OM deed, samen met de recherche, er een maand of tien over om tot die conclusie te komen. Het is een interessant geval.

De gelekte documenten hadden niet veel om het lijf. Toen duidelijk was dat ze bij de pers circuleerden werden ze in arren moede maar openbaar gemaakt. Dat er toch onderzoek moest worden gedaan naar een eventuele ‘deep-throat’ binnen ambtenarij, gemeenteraad of college had meer te maken met het chagrijn dat er heerste bij de toenmalig coalitiepartijen PvdA en CDA. Want iemand had de mores doorbroken om stukken stijf tegen de borst te houden. En dat terwijl eerder de vraag gesteld had moeten worden of het geachte stadsbestuur ons boeren, burgers en buitenlui wel adequaat informeert als er opeens bijna 35 miljoen extra nodig is voor een nieuwe muziektempel. De kaasstolp aan de Stadhuisbrug werkt net zo als die rond de Hofvijver in Den Haag.

Hoe dan ook, het verstandige OM laat de zaak rusten omdat te veel mensen wetenschap hadden van de stukken en omdat het strafbare feit dat ambtenaren, raadsleden of collegeleden plegen door het lekken van stukken meer een strafbaar ‘feitje’ is. Op het overtreden van artikel 272 van het wetboek van strafrecht staat namelijk een maximale gevangenisstraf van een jaar. En voor zo’n licht vergrijp kan het OM zich niet bedienen van de in het prachtige Nederland populaire onderzoeksmethoden als het opvragen van bel- en mailgegevens, het plaatsen van telefoontaps of het vorderen van computers. Een beetje rechercheur kan niet meer zonder. Gewoon een babbeltje aanknopen met wat mensen om de puzzelstukjes bij elkaar te leggen is er niet meer bij.

De conclusie van het OM is wat mij betreft de juiste. Binnen de gemeente moeten wat mensen zich eens achter de oren gaan krabben hoe het gesteld is met het open en eerlijk informeren van de burgerij. Hoe minder onzin vertrouwelijk is, hoe minder ‘lekken’ er optreden. Daar schijnt het nieuwe stadsbestuur een hoofdpunt van beleid van te hebben gemaakt. Eerst zien, dan geloven denk ik dan.

Burgemeester Wolfsen heeft zich bij het OM-advies neergelegd en wil nu intern gaan praten hoe partijen zich beter aan het adagium ‘zwijgen is goud’ gaan houden. Dat lijkt mij de verkeerde route. Maar tot die tijd hoor ik hem graag bij aanvang van iedere raadsvergadering zeggen: “Gemeenteraad, als u de opgelegde vertrouwelijkheid breekt pleegt u een strafbaar feitje waar toch niks tegen te doen is”, in plaats van zijn huidige dreigende riedel. Sommige zaken moeten terecht vertrouwelijk blijven. Dat is niet anders. Maar voorlopig laten onze raadsleden zich te vaak monddood maken door de liederlijke hoeveelheid onzin die een stempel ‘geheim’ krijgt. Gelukkig was daar het OM

Wouter de Heus