
Klik hier voor een vergrotingDe Zeven Steegjes worden opgeknapt en het lijkt me een goede gelegenheid om daar een paar mooie nachtfoto's te maken. Op zoek naar tijdloze beelden van de huisjes, gereedschap en bouwmaterialen - alsof het foto's zijn van de bouw van de huisjes - vertrek ik richting de Singel. Speciaal langs de Singel, in de hoop dat ik door de verhoogde wal een mooier standpunt kan innemen.
De foto bedenken is één ding, maar de foto maken is weer wat anders. Het standpunt moet haalbaar zijn, en moet het licht goed zijn. Het belangrijkste is natuurlijk het onderwerp. Helaas, de meeste pittoreske gereedschappen en bouwmaterialen liggen veilig opgeborgen in een container.
Ik hou er niet van om ergens voor niets heen te gaan. Als ik ergens speciaal naartoe fiets om een bepaalde foto te maken, dan wil ik ook met een mooie foto terug komen. Ook al is het een totaal andere dan die ik in gedachten had.
Toen ik met nachtfoto's begon had ik een principe: je kunt overal een mooie foto maken. Als het vooropgezette plan niet werkt, kun je het beste goed kijken. Is er een interessant onderwerp? Geven de lichtbronnen een mooi schijnsel? Valt alles samen tot een goede compositie? Het geeft geen garantie. Soms blijft er nog één mogelijkheid als de theorie in de praktijk niet blijkt te werken.
Het klinkt misschien vreemd, maar gokken is een optie. Niet op een willekeurige manier je camera neerzetten, maar je camera richten op iets dat je normaal nooit op een foto zet. Een beetje hopen dat het licht en de film het geheel tot een mooi beeld maken. Onvoorspelbare elementen kunnen soms iets extra's opleveren.
Aangetrokken door het stuk gietijzer dat ingepakt door klimop tegen de muur van een van de huisjes zit richt ik m'n lens op de dooie plant. Pas in de doka bij het afdrukken begint de foto mij echt te boeien. Zoals je in de wolken soms gezichten of beesten kunt zien, zie ik in de dooie bladeren een gezicht. Een soort wolfshond met de tong uit z'n bek.
Ik loop nog wat rond en maak een paar foto's zoals ik me voorgenomen had. Sporen van werk in een originele omgeving. De vele kunststof materialen vernielen al gauw het tijdloze imago van de foto. M'n favoriet is toch het foto-experiment met de klimop met het geheime gezicht.
Frans de Jonge