Verbazing wekt het niet maar bijzonder is het wel: de aannemers van Rijkswaterstaat zijn al druk in de weer met de tijdelijke verbreding van de A2. Dat waren ze al op de dag dat hun vergunningsaanvraag door de gemeente ter visie was gelegd. Een belanghebbende kan zijn grieven bij de gemeente kenbaar maken tegen de extra rijbanen maar die gaan keurig op een stapeltje. Dat is bij deze vergunningsaanvraag wel anders gegaan. Ik ben benieuwd hoeveel andere aanvragen op een stapeltje zijn gekomen nu in zo’n korte tijd de enorm gecompliceerde aanvraag van Rijkswaterstaat met deze snelheid gereed is gekomen.

De term klassenjustitie dringt zich op. Het belang van het oplossen van de ‘flessenhals’ Utrecht is kennelijk erg groot nu de A2-landtunnel met twee jaar is vertraagd. Daar is natuurlijk wat voor te zeggen. Rond Utrecht is de A2 verbreed naar formaatje landingsbaan en zware filevorming ter hoogte van Utrecht is voor niemand goed. Waar wat mij betreft het knelpunt ligt is de manier waarop het werkt tussen overheden. De minister heeft Utrecht beloofd om alle schade te vergoeden als de tunnel later opengaat dan eind 2012. En Utrecht heeft de minister beloofd onverwijld mee te werken aan een snelle vergunning voor extra asfalt in de tijdelijke situatie. Het is aan de ene kant te snappen, maar toch wringt het.

Inmiddels heeft wethouder Bosch ook aangegeven dat belanghebbenden die vragen handhaven op te treden tegen werkzaamheden die nog niet vergund zijn, bot zullen vangen. Natuurlijk zegt hij het iets slimmer, maar hier komt het wel op neer. Burgers kunnen, zo zegt hij, uiteraard naar de rechter gaan als ze het met de handelwijze oneens zijn. Gelukkig, de uitvoerende macht van onze stad erkent de rol van de rechtbank nog steeds. Het vervelende is dat een gang naar de rechter pas openstaat als de gemeente een besluit heeft genomen op een verzoek tot handhaven. Zo'n besluit is mijn inschatting zal niet zo snel genomen worden als dat Rijkswaterstaat is bediend. De belangen zijn inderdaad groot, maar door je als lokale overheid zo op te stellen roep je eventueel 'onheil' juist af. Hierdoor stimuleer je actievoerders om zo snel als het kan naar de rechter te lopen om de tijdelijke verbreding stil te laten leggen. Ik kan tegenstanders van extra asfalt geen ongelijk geven als ze, door de gemeente gemotiveerd, alles uit de kast trekken om de zand in de machine te strooien. Al met al niet slim.

Klassenjustitie onder de noemer ‘belangenafweging’, het is van alle tijden. Zondagavond geniet ik inmiddels van de serie over de Lockheed-affaire. Een zwoegende Joop de Uyl die in weerwil van alle sentimenten tegen het Koningshuis, midden jaren zeventig, alle zeilen bij moet zetten om de monarchie te redden en prins Bernhard toch te straffen voor het aannemen van steekpenningen. Het mooiste is de heerlijke chaos die bij hem thuis heerst tijdens de Lockheed-crisis. Zijn kinderen kraken, oefenen met bandjes thuis en vinden hun vader feitelijk een rechtse lul. Drie keer links is ook rechts en dat schijnt automatisch te gebeuren als je gaat besturen.

Wouter de Heus