Weet u het nog, die onbegaanbare wegen afgelopen winter? Bussen die niet reden, fietsers die bij bosjes onderuit gingen, ouderen van dagen die geen boodschappen konden doen. Ja, het was een lange en barre winter. In Utrecht en de rest van het land dreigde een zouttekort waardoor steeds minder werd gestrooid. Er werden zelfs vergunningen verstrekt om meer van het witte goud uit de Nederlandse mijnen te halen. Utrechters klaagden zich suf en wat mij betreft terecht. Niet dat het hielp, klagen bij een gemeente helpt bijna nooit, maar het leverde op dat het zwakke Utrechtse strooibeleid ‘geëvalueerd’ zou worden.

Vraag een ambtelijke dienst om zichzelf in hun achterste te turen en er komt een redelijk nietszeggende notitie op tafel. Maar veel erger: de interne navelstaar-exercitie lag pas afgelopen week op tafel. De winter is weer in aantocht. Dat schijnt ieder jaar zo’n beetje volgens een vast schema het geval te zijn - ook wel seizoenen genoemd - maar onze ambtenaren hebben de hele lente en zomer zitten ploeteren op drie en een half velletje evaluatie. En als er nou wat nuttigs in zou staan...

Bijna duizend Utrechters hebben zich afgelopen winter beklaagd over gladde routes en de Fietsersbond kwam met een zwartboek. De ziekenhuizen lagen vol met brekebenen. Maar veel zin heeft dit dus niet gehad. Zelfs in de stedelijke begroting voor komend jaar is geen zin opgenomen over stroevere wegen. De voorstellen die in het gemeentelijke plannetje staan, zoals extra veegmachines voor fietspaden, zullen er deze winter dus niet zijn. Burgers die om een zakje strooizout komen bij de gemeentewerven zullen nog steeds nul op het rekest krijgen. Het geld is nodig voor extra cultuur en het lenigen van andere noden en het wegwerken van Utrechtse begrotingsgaten.

De enige echte maatregel die zes maanden denken heeft opgeleverd is dat er geen 2000 ton maar 2500 ton zout op voorraad wordt gehouden. En veel grappiger: vóór aanvang van de winterperiode zat de gemeente “meer en duidelijker bekend maken op welke routes en welke plaatsen wordt gestrooid, welke grenzen en beperkingen daaraan zijn en waar in de detailhandel voor particulieren strooizout verkrijgbaar is. De mogelijkheden, waaraan gedacht wordt zijn: persberichten, free publicity, gedurende het seizoen op de startpagina van Utrecht.nl, op RTV Utrecht en op de teletekstpagina actuele berichten laten plaatsen en of uitzenden”.

In plaats van een van de weinige zaken waar een gemeente echt over gaat: het schoonmaken en houden van de straten, pakken we niet aan maar we leggen uit waarom we het niet beter doen.

Nu ben ik niet zo dat ik vind dat de overheid alles op moet knappen. Liever doe ik mijn eigen straatje vegen. Maar volgens mij betaal ik genoeg belasting om voor die taak een zakje strooizout te mogen afhalen om dat ook te kunnen doen. Daar is geen maanden evalueren voor nodig. Gelukkig heb ik nog golfschoenen met scherpe spikes om straks de hond uit te kunnen laten en voor de rest gun ik alle Utrechters een hele milde winter met dit gehannes.

Wouter de Heus