Klik hier voor een vergroting

Boven deze palen, waar alleen het topje nog maar van zichtbaar is, hebben vele gezinnen hun leven geleden. Na het opleveren woonden er gelukkige Utrechtse gezinnen. Ze waren blij met hun eigen stekkie in een moderne flat, net buiten het centrum. Toen ik in Utrecht kwam wonen, waren de kinderen van die gezinnen al lang het huis uit, en de meeste originele bewoners waarschijnlijk ook al.

Het grote aantal schotelantennes verried de herkomst van de nieuwe bewoners. Waarschijnlijk waren ze niet minder blij met hun onderkomen. Zij waren ook veelal de laatste bewoners van de flats voor die werden afgebroken en de koppen van de heipalen aan de oppervlakte kwamen. Het woonplezier is vervangen door een leegte, en heel lang is er niets nieuws gebouwd.

In de tijd dat ik de foto maakte was er geen hek, waardoor de kinderen uit de omgeving er vrij konden spelen. Het achtergelaten speelgoed is de stille getuige. Ook voor een fotograaf is het makkelijk om een goed standpunt te vinden.

Het bouwproces is ondertussen op gang gekomen. Er staan nu hekken omheen en er ligt een nieuwe laag zand. Dat is nog mooier om in te spelen. Helaas voor de kinderen, staat er nu dat hek omheen. De ambtenaren houden ook geen rekening met kinderen. De vieze natte grond, met de gevaarlijke koppen van de heipalen, laten ze vrij toegankelijk. Maar als er mooi zandbakzand ligt, zetten ze een hek om het terrein.

Een licht zilte zeewind waait me tegemoet als ik er langs fiets. Herinneringen aan vakanties schieten door m'n hoofd. Even lijkt het of Utrecht weer aan zee ligt. Het hele terrein is geëgaliseerd met een mooie laag goudgeel zeezand. De oude fundering is er onder verdwenen. Over een paar weken zal er niets meer van de vlakte zichtbaar zijn en de zeefantasie is dan al helemaal verdwenen.

Wie nu langs komt ziet de eerste betonplaten al opgestapeld tot een skelet van een flat. Het aantal woningen zal wel groter zijn dan die in de gesloopte flats. Over enkele jaren weet de Utrechter niet meer beter, dan dat hier een nieuwe wijk staat. Nieuwe gezinnen zullen hier weer hun geluk zoeken, en hopelijk vinden. Als de kinderen opgegroeid zijn, zien ze waarschijnlijk de bestaande huizen aan de overkant afgebroken worden. Misschien ruiken ze even de zeelucht, als er weer gebouwd gaat worden.

Frans de Jonge