Na de afsluiting van het festivalseizoen met het Nederlands Film Festival en de gele Dolle Dwaze Dagen kon Utrecht wel weer wat reuring gebruiken. Lang hoefden wij hier niet op te wachten, want gelukkig was het circus in de stad. Toen wij razende reporters de kans kregen om bij het Magic Circus aanwezig te zijn, grepen wij deze met beide handen aan. Al in geen decennium waren wij naar het circus geweest en de promotietekst van de show loog er ook niet om. Als er in de omschrijving ‘geketende heksenknecht’ en ‘hijsende mannen’ staat, dan hebben wij geen verdere overtuiging nodig. De ervaring was alles wat we ervan gehoopt hadden…en meer!

Op vrijdag 29 oktober 2010 liepen wij één van de laatste shows van het circus binnen. Er was op ons gerekend, twee stoeltjes vooraan waren hermetisch met rood-wit lint afgesloten, zodat wij daar konden zitten. Met popcorn in de knuisten kon de show beginnen. Eerst kon vrijwel elke jonge bezoeker zich een ster wanen door samen met de clowns in de piste te grappen en te grollen. Wij als coulrofoben waren allang blij dat het gelukkig geen enge traditoneel geschminkte clowns à la IT waren. Het licht werd gedimd, de muziek ging aan en het avontuur van start. En het bleek een waar spektakel! In rap tempo wisselden de originele trucs elkaar af: de slechte heks (ondersteund door haar heksenknecht Igor) deed enge dingen in een hoepel, de goede heks deed lenige dingen in een rad, een vuurspuwende baby, clowns en diabolo’s.

Elize mocht ook nog een kleine rol in het geheel spelen. Liske had al de hele show een donkerbruin vermoeden dat er ‘vrijwilligers’ uit het publiek gehaald gingen worden en dat vermoeden werd bevestigd door het geloer en gelonk van de clowns. Gelukkig zat Elize op het hoekje en mocht zij even proeven van het leven als circusartiest. Ze moest plaatsnemen op een stoel in het midden van de tent en kreeg een donkere (en naar eigen zeggen ook een beetje stinkende) lap over haar hoofd, terwijl clowns creatief met een sabel speelden en dansten rondom de bevreesde blonde. Na een paar minuten mocht Elize zonder dat ze ook maar iets had meegekregen van alle gebeurtenissen om haar heen weer de piste verlaten en werd de pauze ingelast.

In de levendige pauze ging de pret gewoon door en kon iedereen de sterren van dichtbij bekijken, suikerspinnen eten en op het springkussen jumpen. Na deze korte break hervatte de show. Wat, wellicht onbedoeld, enige hilariteit opwekte was duivenfluisteraar Andrejs en zijn (u raadt het al) duiven. De duiven bleken niet allemaal even braaf, en sommigen voerden een eigen act op, hetgeen ook zeer vermakelijk was. Andrejs deed met zijn woeste blonde manen zeker niet onder voor Hans Klok en haalde er op een gegeven moment zelfs een haan bij, die na een korte truc in een mand gezet werd met een deksel op zijn kop. Later maakte er ook een flink uit de kluit gewassen vogel zijn entree. (Het soort is ons niet bekend, maar het was in ieder geval geen duif. Andrejs fluistert dus blijkbaar ook met andere vogelsoorten.) Deze gevederde vriend ging na zijn act op de deksel staan en vermorzelde daarmee de haan. Desalniettemin, de show must go on, dat weten ook dieren maar al te goed!

Wij hadden na afloop het genoegen nog enige tijd te kletsen met de artiesten en met name Igor de geketende heksenknecht bleef opvallend goed in zijn rol. Hij had Liske al laten schrikken en ons beiden verbijsterd met zijn speciale ogentruc. Elize had de eer om hem een tijdje aan de ketting te houden en dat was een geheel nieuwe ervaring. Vrolijk paraderend door de tent en het Griftpark vormden ze een dynamisch duo. Na een moeilijk afscheid, we werden tot halverwege het park door de lieve schat gevolgd, was ons circusavontuur helaas tot een eind gekomen. Wij raden u allen aan om zeker een plekje te bemachtigen en de laatste shows van het Magic Circus (zaterdag 30 en zondag 31 oktober in het Griftpark) nog te gaan bezoeken. Als u een beetje uw best doet gaat Igor daarna zonder al te veel moeite met u mee naar huis.



Elize & Igor & Liske


zie ook : Utrechts Stadscircus Babayaga