Een beetje column hoort eigenlijk over persoonlijke zaken te gaan. Mijn hoofdredacteur probeert me, terecht, af en toe bij te sturen als ik uit de bocht vlieg en me vreselijk opwind over misstanden in de Utrechtse politiek.

Het is ook ontzettend lastig om actuele kwesties te laten lopen als je, zoals ik, wekelijks 500 woorden tot je beschikking hebt op pagina twee van de krant. Mijn vingers jeukten deze week om helemaal los te gaan over alweer een weggepeste Utrechtse homoseksueel. Ik zal me inhouden. Geen woord zal ik wijden aan de ‘oplossing’ waarmee onze burgemeester komt. Er zijn andere plekken waar specialisten maar moeten aangeven of een speciaal telefoonnummer de briljante vinding is om al die nare homopesterijen de kop in te drukken.

Terwijl afgelopen week bekend werd dat de Utrechtse regio Europa’s gunstige vestigingsgebied is vertrekken twee oud-wethouders van deze stad naar elders. Voormalig raadslid en CDA-wethouder René Verhulst is door de gemeenteraad van Goes, de plek waar deze vriendelijke Zeeuw naar de middelbare school ging, voorgedragen als burgemeester. En Walther Lenting, ooit het raadskeffertje van Leefbaar Utrecht en daarna in hetzelfde college als Verhulst wethouder voor het Stationsgebied en Leidsche Rijn, trekt naar zijn geliefde Texel om aan marine-elektronica te sleuten bij het NIOZ. Allebei markante personen die na hun bestuurlijke periode in de Domstad niet of nauwelijks op de wachtgeldregeling teerden maar lekker aan de slag gingen. Verhulst in het universitaire wereldje en Lenting bij een marktpartij. Daarnaast vervulden ze allebei behoorlijk wat maatschappelijke ‘taken’. Walther Lenting deed veel op milieugebied en René Verhulst had zitting ik tal van historische organisaties. Zaken die hij zal moeten opzeggen nu hij naar Goes vertrekt.

Van allebei vind ik het jammer dat ze onze stad verlaten. Ze waren raadslid in een periode dat de gemeenteraad nog niet duaal was en het er hard aan toe ging. Gouden tijden voor scribenten. Raadsvergaderingen duurden tot diep in de nacht en de discussies werden tot op het scherpst van de snede gevoerd. Kom daar nu nog maar eens om. Vergeleken met de raad van voor de verkiezingen van november 2000 is het nu een gezapige schoolklas. Lege raadsagenda’s die opgevuld worden met mondelinge vragen om de boel toch nog twee uur bezig te houden. Meest van tijd dodelijk saai en uiterst vriendelijk. De nieuwe groep is misschien nog te kort bezig en is dat de oorzaak van de slaapverwekkende toestanden waar ik nog niet erg warm voor loop.

Naar buiten toe was Lenting vast de meest uitgesproken van de twee voormalig wethouders. De laatste jaren was hij regelmatig in de pers als er weer eens gerommeld werd met de uitwerking van het Stationsgebied. Verhulst daarentegen schreef columns en een serie prachtige boeken over de Utrechtse politiek. Die boeken, een mengeling van feiten en fictie, heb ik verslonden. Wat mij betreft voegt hij daar vanuit Goes nog een laatste deel aan toe. En dan graag de fictie weglaten. Onderwerp: de wederwaardigheden rond het Utrechtse burgemeestersreferendum waaraan hij deelnam. Ik vrees echter dat Verhulst daar te keurig voor is. Succes heren, u zal gemist worden.

Wouter de Heus