Opluchting klonk door in de vele reacties op Twitter over het mislukken van de formatieonderhandelingen tussen VVD, CDA en PVV. En dan heb ik het over de reacties van Utrechtse politici. Dat heeft volgens mij minder te maken met hoe sommigen over Geert Wilders denken, maar veel meer met de gemeentelijke portemonnaie. Een zogenaamd ‘rechts’ kabinet, dat is de gedachte, zal harder snijden in de overheidsfinanciën dan een wat linkser georiënteerd kabinet.

Met argusogen wordt gekeken hoe groot de korting zal zijn op het gemeentefonds vanaf het boekjaar 2012. Er kwam vorige week een onderzoekje naar boven waarbij was uitgezocht dat er best 10 miljard van dat fonds af zou kunnen en dat is een halvering. Utrecht, de afgelopen jaren is hier zo gesmeten met geld dat het merendeel van de reserves is verdwenen, zou daarmee technisch failliet zijn. De vrees voor zo’n korting is te snappen, maar ik heb liever dat onze politici nog even terugkijken hoe het in hemelsnaam mogelijk was dat onze stad in goede tijden financieel zo hard achteruit gelopen is.

Ik weet dat het vloeken in de kerk is maar voor Utrecht zou het louterend kunnen werken als de geldkraan eens flink wordt dichtgedraaid. Als ze niet goedschiks willen leren is kwaadschiks misschien de enige manier om het smijten met geld een halt toe te roepen.

Vorige week kwam er ook een onderzoekje van de rekenkamer van de Utrechtse gemeenteraad op tafel. Uit dat onderzoekje bleek dat het vorige stadsbestuur opdrachten van de raad nogal slecht uitvoert. Weinig nieuws onder de zon. Als raadslid kan je lullen als brugman en met een gezellige motie proberen het beleid te veranderen, het college met haar ambtelijke staf doet toch wat het zelf wil.

Zo was er een prachtig onderzoek naar de gemeentelijke persberichten. Wij lokale scribenten krijgen er jaarlijks ruim 500 door de mail geduwd. Bij de helft lig ik doorgaans in een deuk. De tekst dekt de inhoud niet, veel ronkende zinnen over hoe goed het in de stad allemaal gaat en niks of een kort regeltje over wat niet helemaal okselfris is. Een beetje journalist leest wel tussen de regels door waar de pijnpunten echt liggen, maar het is niet goed dat een gemeente zich te vaak opstelt als reclamebureau in plaats van het bieden van ordentelijke en kloppende informatie.

Hoe dan ook, in 2008 besloot de raad dat er nieuwe richtlijnen moesten komen om daardoor betere persberichten te krijgen. Die opdracht werd door de verantwoordelijke bestuurders De Weger en Wolfsen netjes in de prullenbak gedonderd concludeerde de rekenkamer.

Liever heb ik dat de rekenkamer een onderzoekje doet naar de brieven die het stadsbestuur aan de gemeenteraad stuurt. Dat de persberichten om te janken zijn, ala, maar dat zijn de antwoorden op schriftelijke vragen aan de raad ook. Net als belangrijke brieven die de raad van het college krijgt. De laatste brief ging over de problemen met de A2-landtunnel. Een gedrocht van de eerste tot de laatste letter. Een beetje raad flikkert zo’n brief weg en vraagt een nieuwe voor ze donderdag over de kwestie debatteert.

Wouter de Heus