Overheidscommunicatie is best eenvoudig. Vertel wat je doet en waarom je dat doet en liefst een beetje vlot. Daarom is het diep droef dat het in Utrecht zo ontzettend vaak mis gaat. Voor je het weet heb je een bescheiden crisis aan je broek. Afgelopen week was het weer bal met een item dat RTV Utrecht maakte over Wolfsen.

Die arme burgemeester van ons heeft het niet gemakkelijk. En de felle kritiek is niet altijd terecht, zeker niet rond RTV Utrecht. Dat Wolfsen overal in de media toch zwaar de Sjors is komt door blunders uit het verleden en omdat wethouder communicatie Jeroen Kreijkamp niet doorpakt met het opzomeren van de gemeentelijke Pravda.

Maar de burgemeester heeft zelf ook een levensgroot probleem. Wolfsen, dat hoor ik (met of zonder tegenwerkende e-mails) overal, is zo stronteigenwijs dat hij goede adviezen van professionele en loyale medewerkers in de wind slaat. En ja, dan kruipen de hielen likkende diensthoofden en souschefs uit hun holen die ja-knikkend door het leven glibberen. Zo wordt iedere storm in een glas water vanzelf een crisis.

De portefeuille communicatie werd bij Wolfsen weggehaald toen bleek dat hij geen natuurtalentje was op dat vlak. Kreijkamp draait nu anderhalf jaar aan de knoppen zonder dat hij iets heeft gedaan aan de rotte appels in zijn mandje. Daardoor lijden de goeden onder de kwaden. En voor de buitenwacht lijkt het nu, volstrekt onterecht, of in Utrecht alleen slechte voorlichters werken.

Misschien dat ik eens een sollicitatiebriefje schrijf. Mijn eerste wapenfeit is het overhandigen van een stevige bezem aan de wethouder. Bovenaan de trap beginnen Jeroen, ik ga er wel met een sopje achteraan voor het vuil in de hoekjes. Als we alle incompetente chefs en overbodige tikhits met veel te interessante visitekaartjes geloosd hebben geven we Wolfsen een hoorcollege. Het moet een keer klaar zijn met dat gerommel.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.