Hoewel ons stadsbestuur blijft volhouden dat de crisis in Utrecht veel minder hard toeslaat dan in de rest van het land: het is armoe troef. En de grote klappen moeten nog vallen. Even mijn situatie als zzp-er geschetst: mijn pensioen, dat ik helemaal zelfstandig moet opbouwen, is de afgelopen jaren meer dan gehalveerd. Opdrachten uit mijn praktijk als copywriter: gehalveerd. Maar dan mijn collega zzp-ers die tegen scherpe tarieven klusjes voor de stad uitvoerden. Die zijn net voor kerst, per email, allemaal de wacht aangezegd. Want, de gemeente is weer eens met een Europese aanbesteding bezig. Topbeleid in onze zzp-stad!

Zelf ben ik de afgelopen weken een keer of vijf en vele uren te gast geweest bij de familie Nicolich. Na wat moeilijke momenten, altijd als ik woonwagenbewoners of zigeuners bezoek blijkt praten met mij door hogerhand ‘afgeraden’, is het altijd een feest. In je eentje tussen een enorme familie straalt de hartelijke warmte van het zigeunervolk je tegemoet. Eten, drinken, vrolijkheid en drukte: het hoort bij deze mensen. En ja, ze hebben allemaal een uitkering. En ja, ze zijn lawaaiig. Maar deze familie, met een oude zieke vrouw aan het hoofd en stapels schattige kleine kindjes aan de staart, wens ik een 2012 zonder speelbal te zijn van falend gemeentebeleid. Staan de camera’s erop worden ze verschopt, zijn de camera’s weg worden hotels en huizen geregeld. De familie Nicolich heeft het nog nooit zo goed gedaan als de laatste twee jaar. Maar nee, aan alle eisen voldeden ze niet. Dat zal ook nooit gebeuren. Maar zolang ze niet vanzelf oplossen in het niets moet er iets. En dat is niet het huidige zigzagbeleid. Misschien dat de gemeenteraad zich eens wat beter kan informeren in 2012. Ga op bezoek, spreek met alle partijen, in plaats van de eenzijdige informatie van de ambtenarij.

En voor nu: neem een lekkere oliebol uit De Meern, doe voorzichtig met vuurwerk en maak er een mooi jaar van!

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.