donderdag 21 november 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




De uitbuiter is vlakbij
Column
Gepubliceerd: 2011-02-13
door: Kees van Oosten






Over de afbraak van de sociale huisvesting.

Er worden de laatste jaren op grote schaal sociale huurwoningen gesloopt in Nederland. Dat gebeurt niet omdat ze oud en slecht zijn, want het gaat grotendeels om woningen die na 1950 zijn gebouwd. Wie oude en slechte woningen wil slopen, moet in de deftige buurten van de grote steden zijn, want de woningen daar zijn veel ouder en bouwkundig slechter dan de sociale huurwoningen die nu gesloopt worden.

Sociale huurwoningen blijken ook niet te worden gesloopt om een meer gevarieerde bevolkingssamenstelling te bewerkstelligen, want de huurders van de woningen die op de nominatie staan om te worden gesloopt, krijgen allemaal de garantie dat ze terug mogen keren als de bestaande woningen zijn gesloopt en vervangen door nieuwe woningen.

Wat is dan wél de reden om te slopen? Om een antwoord te vinden op die vraag hoeven we niet lang te zoeken. Dat wordt namelijk openhartig beschreven in het advies van commissie Koning aan de toenmalige staatssecretaris Remkes (het laatste kabinet Kok). Daar staat dat de vernieuwing van 643 wijken een positief saldo oplevert van 17 miljard gulden, 6,7% van de voorziene kosten. Die voorziene kosten zijn dus 253 miljard gulden. Omgerekend een positief saldo van 7,7 miljard euro en 115 miljard euro totale kosten. Prijspeil 2002. Want dat is het jaar van het advies van de commissie Koning. Je kunt het advies vinden op internet (Kosten en kostendragers van de Transformatieopgave Stedelijke Vernieuwing).

'Stedelijke vernieuwing' blijkt een mooi woord voor het slopen van ruim 200.000 na-oorlogse sociale huurwoningen én (want daar draait het om!) het grotendeels vervangen daarvan door koopwoningen. De bouw en verkoop van woningen die voor die sociale huurwoningen in de plaats komen, blijkt dus een heel winstgevende zaak: 7,7 miljard euro. Het rijk pikt er wat van mee (19% btw), gemeenten pikken er wat van mee door hogere grondopbrengsten, aannemers hebben weer voor jaren werk. De corporaties mogen de woningen verkopen en die hebben allang ontdekt dat de bouw en verkoop van woningen heel wat meer oplevert dan de verhuur van sociale huurwoningen. Kortom, zo is de conclusie van het advies van de commissie Koning: de stedelijke vernieuwing is een win-win-win-win situatie. Iedereen blij.

Bij deze rooskleurige berekeningen wordt echter niet de vraag gesteld wie uiteindelijk voor de kosten opdraait. Wie dat zijn, daar hoeven wij niet lang over na te denken. Dat zijn ruim 200.000 huurders met hun gezin die hun betaalbare sociale huurwoning kwijtraken. Zij moeten met of zonder huurgewenning enige honderden euro's meer huur gaan betalen (dit kabinet bezuinigt drastisch op de huurtoeslag). Omdat het aandeel in de woningvoorraad van sociale huurwoningen door sloop en verkoop wordt teruggeschroefd naar 30% (was ca. 50% in de 90-er jaren in steden als Amsterdam en Utrecht), worden steeds meer mensen gedwongen zich diep in de schulden steken voor een hypotheek. De rekening wordt ook betaald door een snel groeiende groep volwassenen die het niet meer kan betalen om zelfstandig te wonen. Het in de 70-er jaren gevestigde woonrecht voor volwassenen vanaf 18 (het eerste kabinet Den Uyl) dreigt verloren te gaan, ondanks de groeiende welvaart.

Kortom: het geld wordt weggehaald bij de huurder die op een sociale huurwoning is aangewezen, wordt weggehaald bij de mensen die zich diep in de schulden moeten steken voor een hypotheek en wordt weggehaald bij volwassenen die niet meer zelfstandig kunnen wonen en overgeleverd zijn aan kamerverhuurders, die meer vragen voor een kamer dan voor een sociale huurwoning moest worden betaald. En dat geld wordt vervolgens door middel van 'stedelijke vernieuwing' doorgesluisd naar het rijk (19% btw), aannemers, projectontwikkelaars en niet te vergeten de corporaties en de gemeenten. Een gigantische overdracht van geld. Een overdracht van de armen richting welgestelden. Dit beleid (ook wel 'herstructurering' genoemd), dat moeten wij niet uit het oog verliezen, wordt door alle grote politieke partijen gesteund, ook en met name door de PvdA. Onder Ella Vogelaar en haar opvolger Van der Laan werd ditzelfde beleid verkocht als het kracht- of prachtwijkenbeleid. Prachtwijken voor de welgestelden!

Ik heb zojuist sprekers deze rechtse regering horen aanklagen. Dat is natuurlijk terecht. Maar laten wij niet vergeten dat onze tegenstanders niet alleen in dit rechtse kabinet zitten. Onze tegenstanders zijn met name wethouders, diensten Stadsontwikkeling, managers en al die professionals die bij de gemeente, de corporatie en bij welzijnsinstellingen werken, die hun goed betaalde baan danken aan wat 'stedelijke vernieuwing' wordt genoemd, maar neerkomt op verdienen aan het scheppen en in stand houden van woningnood. Wij zullen deze strijd niet winnen alleen maar door af te geven op deze rechtse regering, hoe terecht dat ook is. Wij zullen de strijd tegen de sloop en voor het behoud van betaalbare sociale woningen alleen winnen als wij de mensen in de buurten op de been weten te brengen in een strijd tegen lokale politici en tegen de managers van de corporaties en als wij de mensen in de buurt duidelijk kunnen maken dat de uitbuiter niet alleen in Den Haag zit, maar ook vlakbij: in de luxe kantoren van corporaties en op het stadhuis.

Tekst uitgesproken bij de demonstratie op 12 februari 2011 op de Dam tegen de afbraak van sociale huisvesting.

Kees van Oosten


Stuur dit bericht door!

SSLU vraagt Hof gemeente Utrecht te laten vervolgen
Tegen de koopzondag
Klimaatneutrale mobiliteit
Het probleem van GroenLinks
Een beter milieu: dialoog of actie?
Lintmeijer maakt belofte niet waar
Luchtmeetnet
Asbest en fijnstof
Gebakken lucht: Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit
Fietsen in de stad gezond?
DHV: u vraagt wij draaien
Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL): de nieuwe kleren van de keizer
Fijnstof in Utrecht ruimschoots boven de norm
Milieuzonering
Wolfsen: soft of onverschillig
Waardeloos rapport over verkeersmodel
Milieu-onrechtvaardigheid
Humane rechtspraak: vrouw en kind moeten 24 dagen honger lijden
Normen luchtkwaliteit gelden niet voor weggebruikers
De uitbuiter is vlakbij
Raadsleden geven niet om luchtkwaliteit
De Berekuil
Geklets over criminaliteit en veiligheid
Duizenden vrachtwagens in Utrecht spoorloos
Ondergeschiktheid van het milieu en duurzaamheid
Comfortabele onwetendheid
Schoonrekenen in Utrecht
Milieuprofessionals
Demografische krimp, een lesje in kapitalisme
Wilders en de rechtsstaat
Tijdelijke verbreding A2
Rechtsbescherming als fopspeen
De beschavingsval
Kosten criminaliteitsbestrijding
De intellectuele elite en de boze burger
De Bundeling en de regie-democratie
Foutje van de IND
Klimaatoorlogen
Gemakzuchtige journalistiek
Waterhoofdmanagement
De staat van de stad 2010
Een college zonder PvdA
Open brief aan Rinda den Besten
Kafka in de thuiszorg
Gratis erfpacht Jaarbeurs
Kappen met kappen
Duurzaamheid en slopen
Banen of barbecues
Minder professionele bestuurders, beter onderwijs
GroenLinks, de fly-over en de Spoorlaan
Sociale zuivering
Bejaarden op de barricades
Niemandsbewind
CO2 en Stikstof
Referendum ja of nee
De Spoorlaan en de PvdA
Wonen in Utrecht steeds ongezonder
Geplande verloedering van As van Kanaleneiland
Incompetente beroepskrachten
Allemaal de broekriem aanhalen
De leugen regeert
Bezwaarmaker als volksvijand
Over de wet van de remmende voorsprong
Het ego van de burgemeester
Inside Wolfsen
Opstand van de elite
Gidsland
Ons land
Hard en sociaal
Rechtbank kiest partij voor de gemeente
Gebakken luchtkwaliteit
Subsidie corrumpeert
Open brief aan de PvdA
Kredietcrisis of overproductie
Wijze lessen over inspraak
Farizeeërs
Mogen wij even afrekenen?
Het Winkelgebouw en het einde van de Stationsplannen
Geblunder
‘Verschoning’ van bussen valt tegen
Belgische toestanden?
De asfaltlobby
Volksvijand
De verloedering van de binnenstad
De vriendenrepubliek
Onveiligheid
Winkeliers Hoog Catharijne de klos
Politiek correct racisme
Segmenten
Vooruitgang
Volgzame ambtenaren
Duyvendak, klimaatactivist
Welvaart
Professionalisering
Actie voeren
Wetenschappelijke precisie
Rectificatie
Majellaleed
Niet bij brood alleen
Utrecht autostad
Gehoorzame burgers
Leve de economische groei
De Staat en het Kapitaal (2)
De Staat en het Kapitaal (1)
Zo gek als een deur
Integere ambtenaren
Excursie Auschwitz
Slachting onder winkeliers
Recht op verzet
Mosquito's
Troebel water
Wooncarrière
SloopLinks
Laffe wetenschappers
Werkverschaffing
Sjoemelen
Utrecht, Utrecht über alles

© 2007-2012 AllesoverUtrecht