Klik hier voor een vergroting

Een nieuw deel van de ruïne van kasteel Vredenburg is bloot komen te liggen en ik besluit om de nieuwste archeologische vondst te fotograferen. Ik fiets om de bouwput en zoek een goede plek om de opgraving te fotograferen.

Door het hek kan ik net de blootgelegde resten fotograferen. Er staat zoveel licht op, dat de sfeer helemaal weg is, alsof er geen verleden meer is. Er is alleen een archeologische vondst en vertraging in de bouw. De twee grote kasteelfundamenten van baksteen staan vlak achter het hek in de spotlights. Op de achtergrond is de gebruikelijke chaos van gaten, bergen bouwmaterialen en lampen om de hele boel goed zichtbaar te maken na zonsondergang.

Ik zie dat het hek niet vast zit aan Hoog Catharijne, ik zou er tussendoor kunnen. Maar vraag me af of ik daar een betere foto zou kunnen maken. M'n fiets zet ik uit zicht en probeer er tussendoor te kruipen, als ik opeens nog een opening zie. Niet in het hek, maar in Hoog Catharijne. Iemand heeft de achterdeur open gelaten.

Verbazingwekkend hoeveel vreemde gedachten er in enkele seconden door je hoofd kunnen vliegen, als je in een onverwachte situatie terecht bent gekomen. Angst steekt de kop op, of is het de spanning? Ik begin te twijfelen, zal ik het wel riskeren? Wat als ik betrapt wordt en onhandige agenten maken m'n camera open?

Ik loop met m'n zaklamp in de aanslag naar binnen. De eerste ruimte is leeg en ik ga op zoek naar een doorgang in de richting van de bouwput. Door een kier in een dichtgetimmerd raam, kan ik al een deel van de opgraving zien, maar de kier is te klein om er een foto door te maken. Ik loop verder en kom op bekend terrein, ik ben in het Muziek Centrum

Parket op de vloeren en een soort loper om het te beschermen tegen krassen. Links een bar en rechts, achter een rood/wit lint de ingang naar de grote zaal. Ouderwetse spanning giert door m'n keel, alsof ik als kind in de fabriek ben binnengeslopen.

Ik besluit vast te houden aan m'n gewoontes en zoek het licht. Over de loper ga ik voorzichtig in de richting van een vaag schijnsel, en kom zo aan de kant met uitkijk op de bouwwerkzaamheden. Er is alleen geen open raam, zodat ik door het glas m'n foto's moet maken.

Helaas heb ik geen zicht op de ruïnes van kasteel Vredenburg, ik had graag een foto gemaakt met op de voorgrond de eerste palen van het muziekpaleis, en daarachter de laatste resten van het oude kasteel.

Frans de Jonge