Ik mag dan een enorm jazz-liefhebber zijn, bij de Stichting Jazz Utrecht aan de Varkenmarkt kwam ik amper. En dat zal ook niet meer gebeuren, want de SJU is vorige week heengegaan. Personeel op straat en tent op slot. De stichting blijft op papier nog bestaan om samen met poppodium Tivoli en Muziekcentrum Vredenburg de programmering van jazz in het nieuwe Muziekpaleis veilig te stellen.
Natuurlijk is het sneu voor de medewerkers, maar ik heb er geen traan om gelaten. Veel stelde het programma niet voor en publiek kwam er nauwelijks. In amper twee jaar tijd heeft de de directie onder het vorige bestuur een gapend gat op de begroting achtergelaten. En nu, nu is er een potje straatvechten aan de gang die zijn weerga niet kent. Een groep vaste bespelers van de tent heeft het nieuwe bestuur zelfs juridisch aangeklaagd. Wat een grap. Op de jaarlijkse begroting van zo’n 700.000 euro was grofweg 450.000 euro gemeentelijke subsidie terwijl jaarlijks voor nog geen 50.000 euro aan kaartjes werd verkocht. Dat kan alleen in onze Domstad.
Kaartverkoop doet er bij de hogere cultuur kennelijk niet toe. En als de poen verdampt is, denk aan Sophia, ga je jammeren bij bij het stadsbestuur. Geholpen door de lobby van vriendjes en vriendinnetjes was succes altijd verzekerd. Het is DE zegening van dit geldloze tijdperk dat Sinterklaas niet meer bestaat. Gij zult goed besturen en anders gaat de geldkraan dicht.
Het lijkt dus gedaan met de kongsi's van de kleffe netwerkjes die de boel versjteren van ons geld. Alleen weet Staf Depla dat nog niet. Gewogen en te licht bevonden als wethouder in Utrecht doet hij nu een Hans Spekmannetje in Eindhoven. Als wethouder redt hij PSV met tientallen miljoenen om FC Utrecht genadeloos uit te kleden. Nu was Depla in 2007 burgemeesterskandidaat in Utrecht. Je zou bijna zeggen dat we het getroffen hebben met Wolfsen. Bijna.
Naschrift: Staf Depla laat weten in 2007 niet gesolliciteerd te hebben in Utrecht.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.
