Ook een columnist heeft het wel eens moeilijk. Soms dient er zich teveel aan om over te schrijven en soms te weinig. In mijn geval is dat bijna altijd teveel waardoor het moeilijk is een keuze te maken. De woensdag waarop ik mijn column schrijf kies ik er daarom regelmatig voor om mijn werkplek te verlaten en er op uit te trekken. Even de kop leegmaken om zo tot keuzes te komen.

Dat bracht mij deze woensdag bij een opening van een verbouwd schoolplein tot buurtspeelplek, een archeologische opgraving, een bezoek aan een oud collega en een tweede opening. De Stichting Bouwloods vierde heel feestelijk de in gebruik name van hun schitterende nieuwe onderkomen. Op de machtige plek aan de rand van het Leidsche Rijn Park leren langdurig werklozen het ambachtelijke timmervak. Het was er zonnig en gezellig. En door de aanwezigheid van vele bekenden slaagde mijn missie amper.

Na twee glazen sprankelend bier van de nieuwe Utrechtse brouwerij Maximus werd toch duidelijk dat het niet moest gaan over minister Donner die de Wet Openbaarheid van Bestuur wil inperken. Het denkraam van de driedelige minster fiets is zo ouderwets dat hem volstrekt negeren de beste keuze is. Als je anno 2011 de grondbeginselen van de democratie wilt aanpakken door burgers het recht op openbare overheidsinformatie te ontzeggen rest wat mij betreft pek en veren. Niet vriendelijk, maar het is niet anders. De man ontbeert iedere voeling met de 21e eeuw.

Beter is het om bij de Utrechtse politiek te blijven. Het college van GroenLinks, PvdA en D66 onderhandelt nog steeds over de belangrijke voorjaarsnota. Eind deze maand moet het document met bezuinigingsvoorstellen naar de gemeenteraad maar een akkoord is er nog steeds niet. Veel heeft te maken met de identiteitscrisis waar de PvdA in verkeert. Jan Schaefer of Wouter Bos. Wel gek hoe zoiets van invloed is op onze gemeente.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op het weblog WouterdeHeus.nl.