Klik hier voor een vergroting

Tijdens mijn expositie in het fotografiemuseum in Krakow, ben ik iedere zondag in het museum en neem dan een kilo koekjes mee voor de bezoekers. Eventueel geef ik antwoord op vragen en vertel over de foto's die er hangen. Dit moet in het Duits of Engels, want ik spreek geen Pools.
Natuurlijk is het leuk om complimenten over m'n foto's te krijgen, maar het best herinner ik me de discussies over wat mooi of lelijk is, of wat er fout aan m'n foto's is.

Een architectuurstudente vertelt me welke foto's ze zou willen stelen. Ze had geen geld om ze te kopen. Tegelijk meldt ze me dat veel van m'n foto's scheef staan. Zij leert me dat als je iets scheef fotografeert, het minstens zeven graden uit het lood moet staan, en niet net een beetje, zoals die van mij zo vaak.

De meest opmerkelijke discussie is bij een bezoekster thuis. Na de sluiting van het museum ben ik met haar meegelopen naar huis. Ze woont in een oude woonkazerne in wat eens een statig appartement moet zijn geweest. Het soort huizen dat me inspireert tot het maken van een sfeervolle nachtfoto. En dat is direct de reden waarom ze mijn foto's niet mooi vindt.

"Er zijn zoveel mooie dingen in mijn stad, waarom moet je alleen die oude gebouwen en vervallen huizen fotograferen", vraagt ze me. Ze noemt een aantal nieuwe gebouwen die niet veel meer zijn dan een Poolse variant op Hoog Catharijne. Ze is dol op de vooruitgang die z'n intrede heeft gedaan in Polen. Terwijl ik juist naar Krakow ben gekomen om de invloed van de tijd op de stad te fotograferen.

Een meningsverschil waar we waarschijnlijk niet uit komen. Ik probeer nog wel mijn standpunt aan haar uit te leggen, maar zij houdt van nieuw, marmer, glas en beton. Bij het naar buiten gaan valt mijn oog op de prenten in de gang aan haar muur. Het zijn Italiaanse prenten van landschappen met ruïnes.

Ze legt me uit hoe ze gevallen is voor de sfeer van het oude papier en de ruïnes, die blijk geven van grootsheid in vervlogen tijden. Ik leg haar uit dat ik op mooi zwart-witfotopapier hetzelfde wil doen met de sfeer van de vervlogen grootsheid van Krakow.

Frans de Jonge.



Expositie Tussen Oud en Nieuw:
In m'n huidige expositie heb ik gebruik gemaakt van oud fotopapier om dat idee nog te versterken. Alleen nu gaat het om de tijdloze schoonheid van de Utrechtse nacht in plaats van Krakow.