Utrecht is een werelddorp. Dat moet ook wel, anders was ik de bijna 44 jaar van mijn bestaan wel ergens anders gaan wonen. En, erg maar waar, ik woonde nog nooit buiten de gemeentegrenzen. Sinds 2001 zijn de jaren die ik in De Meern en in Vleuten doorbracht mooi op te tellen bij de binnenstad, de wijken Ondiep, Lombok, Oost, Transwijk en nu dus Leidsche Rijn. Daar kan menig college- of raadslid een puntje aan zuigen.

Om meer toeristen naar Utrecht te lokken, die brengen de nodige poen, reuring en rotzooi naar de stad, draaide er de afgelopen maand kennelijk een TV-commercial. Het is dat ik daarop via schriftelijke vragen van de plaatselijk SP werd gewezen, want op de kijkbuis heb ik de spot van exact 15 seconden nimmer mogen aanschouwen. Het waren in totaal ook maar 60 spotjes die louter en alleen op de drie publieke zenders werden vertoond.

Buiten het feit dat het spotje van een enorme lulligheid is, net als overigens de slogan ‘Utrecht teveel te leuk voor één dag‘, weet een beetje reclameman dat het bereik van 900 seconden aandacht op alleen de publieke omroep geen biet voorstelt. Of je kleunt er vol in, of je houdt je centjes lekker op zak.

Utrecht droeg in totaal nog geen 10.000 euro bij aan de spot die inclusief zendtijd een halve ton koste. En dat droop ook af van het product. Oordeel zelf via de website utrechtteveelteleuk.nl. Om mijn vrienden in het stadhuis eens een handje te helpen, nu zelfs onze parlementariërs geen zin hadden om vorige week de daarom afgelaste ‘Kamerledentour‘ te bezoeken, het volgende: Kom allen naar Utrecht! Topstadje, werelddorp, geniale binnenstad, let niet op de bouwmeuk, ga dansen, eten, drinken, slapen en kom snel terug. Echt, ik doe het al bijna 44 jaar en het bevalt mij uitstekend. En omdat ik in een goede bui ben was het voorafgaande gratis.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.