Sinds de nacht van donderdag op vrijdag heeft de Domstad officieel een bungelende burgemeester. Op bijna middeleeuwse wijze werd Aleid Wolfsen in het holst van de nacht opgeknoopt en op een wankel krukje gezet door Marry Mos, Gilbert Isabella en Gerda Oskam via de coalitiemotie ‘treurnis’. Ernstiger kan je een burgemeester niet beschadigen. Met een blinddoek voor, de handen op de rug gebonden, hoopt Wolfsen op een lange periode van windstilte. Ieder flauw briesje is voldoende om het krukje te doen omwaaien. Het is feitelijk schandalig dat GroenLinks, D66 en de PvdA zo omgaan met het gezag van de stad. Dat Wolfsen zich deze onmogelijke positie laat welgevallen is evenzeer verbijsterend.
De nachtelijke discussie in de raad en de vier uur schorsing buiten de openbaarheid laten zien dat de politiek met grote regelmaat mijlenver van de burgerij afstaat. Vier uur ruzie en navelstaarderij hadden de drie partijen ervoor nodig om tot hun verwoestende motie te komen. Daarin wordt met geen woord gerept over een schadevergoeding voor Hans en Ton, het moedige homostel waar de hele poppenkast voor was uitgerukt. Alleen dat al is voldoende bewijs voor het feit dat de politiek soms niets van doen heeft met de inwoners van de stad.
Wolfsen kan het zichzelf aantrekken dat het debat op scherp kwam te staan. Hij wist van te voren wat vooral D66 wilde horen om zonder motie de raadszaal te kunnen verlaten. In plaats daarvan begon Wolfsen de prijzenkast van de stad te beschrijven, zijn inzet voor slachtoffers en zijn wetgevende triomfen in de Tweede Kamer. Daarmee creëerde hij zijn eigen crisis. D66 had daardoor geen andere keus meer dan de motie van afkeuring van de VVD en het CDA te steunen. Het zou het einde van de coalitie hebben betekend.
De daadkracht die Wolfsen volgens de politiek ontbeert maakte zich daarop meester van de raadsleden. Met als gevolg de slechtste uitkomst die het debat kon krijgen. De kleinste en mooiste stad van de grote vier verfrommelde zijn uithangbord volledig.
De motie was bedoeld om een punt te zetten achter de discussie. Iedereen die kinderen heeft weet dat zoiets niet gaat via een dictaat. Politiek is voor dames en heren en niet voor jengelende kinderen. De coalitie had Wolfsen moeten steunen of weg moeten sturen. Toen de kleuterklas daar niet uitkwam had de burgemeester met opgeheven hoofd zijn gang naar de commissaris van de Koningin moeten aankondigen. Desnoods had de coalitie zich moeten opheffen. Maar dit kan je de inwoners van de stad niet aandoen.
Wouter de Heus