Ik stond vanmorgen op met buikpijn. Misselijk, kop vol snot en hoesten als een schorre uil. De pest van een scribent is dat krantendrukkers niet over witte inkt beschikken. Wat er ook gebeurt, er moet en zal een samenspel van cyaan, magenta, yellow en black in de kolommen verschijnen. In zo’n geval trek je jezelf aan je haren uit een gevoel van totale lamlendigheid en neem je plaats achter je computer. C’est la vie.

De zomer(herfst)-griep-symptomen die ik al even heb, verergerden op dinsdagavond subiet na het horen van een verslagje op Radio 1. Het was na afloop van de raadscommissie waar OM, politie en Wolfsen tekst en uitleg gaven over het geoelewapper in de zaak van mijn stadsdeelgenoten Hans en Ton. Ik hoorde een officier van justitie stotteren en stuntelen en een politiechef stoere taal uitkramen. De burgemeester, kennelijk ook behept met een gevalletje buikloop, kwam desgevraagd met iets dat op een mea culpa leek. Daarna hoorden we vooral medische berichten over zijn fysieke gesteldheid.

Terug naar Radio 1. D66 had er kennelijk de profielschets nog even bijgehaald die in 2007 was opgesteld om een burgemeester te selecteren. Geen gein, maar die schets kwam destijds tot stand met inspraak van de bevolking. Bijna 800 stadsgenoten vulden een enquete in en kwamen tot de volgende conclusie: “Utrechters willen een ‘mensenmens’ met daadkracht en charisma. Een burgemeester die benaderbaar is, zich veel onder de inwoners begeeft en een goede leider is.”

Dat D66 Wolfsen met klem verzocht zichtbaarder te zijn richting de bewoners van ons stadje is nogal wat indachtig die profielschets. Hier wordt aan dossiervorming gedaan, was mijn eerste en ook laatste verklaring. Dat Wolfsen bij Radio 1 meteen halfweg terugkeerde op zijn beloften tijdens het debat vond ik erg onverstandig. Het zou mij niet verbazen als die geluidsopname in hetzelfde personeelsbestand wordt opgeslagen. Zo gaat dat met die dingen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.