Het debat in de gemeenteraad afgelopen dinsdag over het wegpesten van het homostel uit Leidsche Rijn was een beetje suf en voorspelbaar. Alle partijen verklaarden plechtig hoe treurig het wel niet was dat dit in onze mooie stad was voorgevallen. Iedereen sprak de politie en het Openbaar Ministerie bestraffend toe, ze moeten in het vervolg wat beter hun best doen. En tot slot kreeg de burgemeester van alle partijen nog een tik, van de coalitiepartijen wat zachter en van de oppositiepartijen wat harder. Aleid Wolfsen moet zich voortaan wat meer laten zien, meer emotie tonen, een echte burgervader zijn.

Het debat was een stuk interessanter geweest als een van de gemeenteraadsleden het lef had gehad om te stellen dat de politie wel genoeg heeft ondernomen om de homotreiteraars op te pakken. Het is alleen niet gelukt en dat komt vaker voor. Helaas worden niet alle misdaden opgelost.

De vraag die beantwoord moest worden in de raad was of de zogeheten driehoek – de burgemeester, politie en Openbaar Ministerie - genoeg heeft gedaan om de daders op te pakken. En als je de hele waslijst ziet van wat er vanaf 30 augustus 2009, toen het homostel voor het eerst voor 'homo' werd uitgescholden, door de politie is ondernomen, dan kun je als raadslid best beweren dat de politie genoeg heeft gedaan.

Je moet dan wel het lef hebben om dwars tegen de publieke opinie in te gaan. Want in de pers was de driehoek, met Wolfsen voorop, allang veroordeeld. Die had gefaald want de daders waren niet gepakt en het homostel was verhuisd.

Natuurlijk zijn er ook dingen fout gegaan, een getuige is niet opgeroepen, die overigens toch niks wilde vertellen, en camera's zijn te laat geplaatst. Maar als je dat tegenover al die zaken plaatst die wel goed zijn gegaan, kan nog steeds beweerd worden dat de driehoek genoeg heeft gedaan.

Dan is er nog de uitspraak van het Hof van Arnhem die stelde dat de politie onvoldoende voortvarend heeft opgetreden bij de aanpak van de homotreiteraars. Echter deze uitspraak is gebaseerd op een onvolledig dossier, foutje van het Openbaar Ministerie dat zichzelf hiermee, en de politie en de burgemeester, in de vingers heeft gesneden.

De communicatie met het homostel Ton en Hans is ook niet helemaal soepel verlopen. Ton en Hans konden de daders van de scheldpartijen zo aanwijzen en verwachtten van de politie dat ze daarna opgepakt zouden worden en dat de treiterijen dan zouden ophouden. Helaas is het niet zo eenvoudig. Voor het oppakken van verdachten zijn bewijzen en getuigenverklaringen nodig, en die waren er niet. Dat verklaart waarschijnlijk ook de frustratie bij het homostel: ze weten wie het zijn, maar ze doen niks.

Kortom, voldoende argumenten voor een dapper raadslid om dwars tegen de rest van de raad in te kunnen gaan. Hij moet er dan wel rekening mee houden dat de andere raadsleden en de pers hevig verontwaardigd over hem heen zullen vallen. Enige troost zal zijn dat er dan tenminste een echt debat over dit onderwerp in de gemeenteraad gevoerd wordt en dat al die politie-agenten die met deze zaak bezig zijn geweest zich niet door de politiek in een hoek gezet voelen.

Volgende week wordt er wederom over deze kwestie in de gemeenteraad gedebatteerd. Ik ben benieuwd of er alsnog een dapper raadslid op zal staan.

Mario Gibbels