Het is wederom bal met het Utrechtse Muziekpaleis. De natte droom van bestuurlijk Utrecht aan het Vredenburg is weer een slordige 13 miljoen duurder geworden. Als ik er langs kom krijg ik af en toe de rillingen van de mastodont van staal en beton. En nekpijn: opkijkend vanuit de smalle straten van Wijk C. Inclusief sloop, tijdelijke zalen voor Muziekcentrum Vredenburg, planning, bouwbegeleiding, kortom de hele mikmak, zou het paleis onder de 100 miljoen euro blijven. We koersen inmiddels vlotjes richting de 150 miljoen. Feitelijk zijn we allang over dat bedrag heen maar dat mag je van de verantwoordelijke wethouders niet zeggen. Waarom? Omdat wij Utrechters niet het gebouw krijgen dat ons werd voorgeschoteld. Een enorme hoeveelheid mooiigheid is tijdens de bouw namelijk al wegbezuinigd. Het water stond ons geliefde stadsbestuur inmiddels zo aan de lippen dat er zelfs geen verf meer besteld zou worden om de oude grote zaal op te likken. Omdat dit iedereen wat al ter gortig was, werd vijf ton bezuinigd door onder meer geen marmer in de entree te gebruiken en de tredeverlichting van de symfoniezaal weg te slopen. Als u straks uw nek breekt omdat u misstapt op de donkere treden na een symfonisch concert weet u hoe dat komt.

Ik hoorde bouwwethouder Everhardt in de media roepen dat het gebouw zo briljant en fantastisch wordt dat een deel van de meerkosten best kan worden doorberekend in de huur. Wat een heerlijk onbewezen stelling heer Everhardt. Het moet echt nog blijken of de muziekconsument het paleis straks weet te vinden en zal waarderen. Voorlopig zit er op de strikt papieren exploitatie nog een tekort van 800.000 per jaar. Uit betrouwbare bronnen hoor ik dat dit met kunst en vliegwerk tot de helft kan worden teruggebracht. Waarvan die plotselinge en door Tivoli niet geaccordeerde huurverhoging betaald moet worden is mij een raadsel. En wanneer gaat de gemeente eindelijk vertellen dat er nog geen sponsors zijn gevonden die wel voor ruim 5 miljoen in de boeken staan voor dit droomgebouw? Dream on Everhardt.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.