
Klik hier voor een vergrotingZoals zoveel Utrechters kom ik vooral in Amelisweerd in het weekend als het lekker weer is. Even lekker genieten van de stilte, de rust en de ruimte, zo net buiten de stad. Natuurlijk ook van de koffie en die lekkere grote appelpunt met slagroom in het Theehuis Rhijnauwen.
Naarmate het weer beter wordt, is de rust minder. Soms is er een file van buggy's en ouders met kinderen of honden. Toch blijft er altijd een soort stilte, zo ver buiten het centrum van de stad.
Op weg naar m'n appelpunt heb ik gezien dat de brug gerestaureerd wordt. Daarom hebben de bomen in de omgeving een beschermend jasje van planken gekregen. Op een of andere manier vind ik dat fascinerende objecten, die ingepakte bomen.
Ik weet niet wanneer ik ze voor het eerst heb gezien, en waar, maar voor m'n gevoel zijn het relieken uit een vervlogen tijd. Terwijl dat waarschijnlijk helemaal niet zo is, want tot voor kort was een boom die mogelijk auto's in de weg zou staan, al snel een stapel brandhout. Het slordige gebruik van planken geeft het beeld een tijdloze uitstraling. Iets wat goed past in een van m'n nachtfoto's.
's Nachts verwacht ik een grotere stilte dan overdag. Er zijn minder mensen, alleen de bezoekers van de tennisbanen laten van zich horen bij aankomst of vertrek. Toch is er geen serene stilte te vinden. Het lijkt zelfs of er meer lawaai is dan overdag.
Verlangend naar een stille nacht, fiets ik naar Amelisweerd. Maar het lijkt wel of de omliggende snelwegen 's nachts extra lawaai maken. Er is een constante ruis, die luider is dan in het centrum van Utrecht. De ganzen op een eilandje in de Kromme Rijn, komen nauwelijks boven de ruis van de auto's uit. Ik hoor het gesnater alleen als ik er vlak langs fiets.
Ik verbaas me over de ruis. Waarom zou je nog in het buitengebied willen wonen, als het er rumoeriger is dan in de stad? Dan woon ik liever aan de Nieuwe Gracht, want daar is het echt stil 's nachts. Daar hoor je de snelwegen niet, en lokaal verkeer is er nauwelijks.
De bomen en de duisternis geven de nacht de rust die ik zo graag zie in m'n foto's. Geen hordes wandelaars, en de snelwegruis valt weg in de achtergrond en vervangen door de contouren van Kasteel Rhijnauwen en een bos.
Frans de Jonge