Net voor de jaarwisseling wond ik me op deze plek voor de tweede keer verschrikkelijk op over het onzinnige idee van een windmolenpark op Lage Weide. Tijdens de kerstvakantie heb ik me aan mijn belofte gehouden om Energie-U, die de plannen voor de windmolens maakt, een offerte te laten uitbrengen voor zonnepanelen op mijn kantoordak. Die panelen gaan mij 6000 euro kosten en jaarlijks ongeveer 2750 kilowatt opleveren. Omdat ze zeker 20 jaar meegaan is dat omgerekend zo’n 11 cent per kilowatt. Huidige prijs 22 cent en stijgende. Kijk, daar is dus snoeiharde winst te halen, volledig ongesubsidieerd. In mijn wijk van 3.000 woningen zijn er 4 huizen met panelen… Dat windmolenparkje is zonder mega-subsidie vanuit het rijk in geen honderd jaar rendabel te krijgen. Utrecht zou haar koers wat dat betreft moeten verleggen en desnoods dakruimte van burgers moeten leasen.

Omdat het onderwerp mij intrigeert heb ik afgelopen week lang gesproken met een topspecialist op het gebied van duurzame energie. Ook die lag in een kriek over het Utrechtse windmolenpark. Prioriteit 1 zou moeten zijn: huizen isoleren. Die investering verdien je zo terug. Woningcorporaties keihard aanpakken die daar niet aan mee doen. Daarna bevorderen dat bewoners met goede zonnedaken zoals ik gemakkelijk en tegen goede voorwaarden hun investering kunnen financieren. Deze onderwerpen staan gelukkig allemaal in het document Utrechtse Energie van wethouder De Rijk. Verder als een speer proberen te regelen dat de eigenaar van het Utrechtse stadsverwarmingsnet de NUON-centrale koopt om daar een biomassa centrale van te maken. Hadden onze overheden het ding een decennia geleden niet voor veel geld verpatst had dat al gekund overigens. Utrecht wil dit ook maar trekt hier nauwelijks geld voor uit. Snelle winst is te behalen door de zware CO2 vervuilende olieboilers te sluiten die de stadsverwarming verhit als de NUON-centrale niet draait. En die centrale staat vaak stil. En ik, ik ga u op de hoogte houden hoeveel red tape ik door moet om mijn leven te verduurzamen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.