Wat moet het heerlijk zijn om in deze tijd als gepensioneerde in Utrecht te wonen. Je hoeft je geen moment te vervelen. Elke dag kun je met je fiets, al dan niet elektrisch aangedreven, erop uit om de verschillende bouwplaatsen die Utrecht rijk is te bezichtigen. Niks mooiers dan andere mensen te zien werken en al die machtige bouwwerken te zien verrijzen.

's Morgens als je wakker wordt, zonder wekker, kijk je eerst tussen de gordijnen door wat het weer doet. Is het droog, dan loop je tevreden de trap af om te ontbijten en rustig de krant te lezen. Daarna stap je op je fiets om je dagelijkse ronde te maken.

Eerst maar eens kijken of het een beetje wil vlotten op de bouwplaats aan 't Goylaan in Hoograven. Daar is nog niet zo heel veel te zien, voornamelijk grondwerkzaamheden. Na de bouwvakkers vriendelijk aangespoord te hebben, stap je weer op je fiets om een kijkje te nemen op 't Ledig Erf. Daar gaan ze binnenkort de hoogte in.

Vervolgens door naar het Muziekpaleis. Dat begint er al aardig op te lijken. Het hoogste punt is inmiddels bereikt maar gelukkig zijn ze nog wel even bezig.

Tenslotte 't hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk: de bouw van het nieuwe stadskantoor aan de Jaarbeurszijde van het station. De drie kernen zijn gereed en ze zijn al druk bezig met de stalen constructie.

En bij elke bouwplaats tref je wel een collega-bouwputtoerist aan waarmee de voortgang van het bouwproject besproken kan worden. Eventueel drink je nog een borreltje of twee om tevreden weer naar huis te peddelen waar moeder de vrouw je hoofdschuddend opwacht.

Mario Gibbels