Laatst vroeg iemand mij via Twitter naar de leukste terrassen van Leidsche Rijn. Prompt antwoordde ik: Het Ledig Erf! Echte terrassen met echte horeca is wat ik in mijn ruim 13 jaar in de Vinex het meeste mis. Er moet toch een ontwikkelaar te vinden zijn die de binnenstad van Utrecht voldoende kent om de onvolprezen Tolsteegbarrière, de feitelijke straatnaam waaraan de cafés De Poort, Ledig Erf en het Louis Hartlooper Complex zijn gevestigd, hier ordinair na te bouwen.

Voorlopig zijn we aan deze zijde van het kanaal niet veel verder gekomen dan het omtoveren van drie boerderijen. Twee ervan werken met personeel met een beperking. De derde ligt op een bedrijventerrein. Gelukkig opent deze maand Boerderij De Balije. Jaren liet de gemeente het monument verkrotten zoals de gemeente dat doet met alle gebouwen die het hier bezit. Ook het monumentale Rhijnshoek waar de Roma familie Nicolich werd ondergebracht is tot op de draad versleten. Moet u eens doen.

Overigens werd woensdag bekend dat een deel van de familie nog een jaar in een slooppand mag doorbrengen. De rest staat vanaf 1 april op straat. Maar het ging om horeca en terrassen. De gemeente verruimde deze week de regels voor de buitenwijken. Misschien dat het daarmee Leidsche Rijn terrastechnisch nog niet helemaal verloren is. Aan de andere kant: iedere woensdag aan het eind van de ochtend zit ik met onze jongste zoon in de stad. Gister was het zo mooi dat we direct zijn doorgereden naar de cafés aan het zuidelijke uiteinde van de Oudegracht. Vroeger zat ik daar iedere dag. Nu was het weer veel te lang geleden. We wandelden over de werf langs onze oude kelder, door het Pelmolenplantsoen met al z’n herinneringen, langs m’n oude schooltje aan de Diaconessenstraat en naar m’n vroegere rookplek in de Fockstraat. Daarna op het terras van café het Ledig Erf. Het is domweg te mooi om na te bouwen. Dus als iemand daar een fijn huis weet, stuur alstublieft een mailtje.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.