Eindelijk is de kogel door de kerk: Aleid Wolfsen, de burgemeester van Utrecht die maar geen burgervader wilde worden, stopt ermee. Een fors deel van de Utrechtse politiek haalt inmiddels opgelucht adem. En dat geldt eigenlijk voor alle raadsfracties. Ze hadden het met Wolfsen gehad. Maar, en zo hypocriet is de politiek helaas, de meesten zonder dat hardop te durven zeggen. Op de VVD, de SP en Leefbaar Utrecht na dan. Die zeiden geregeld wel dat het wat hen betreft over en sluiten was voor Wolfsen in de Domstad. En dat siert hen.
Via het prachtige medium Twitter kreeg ik gisteren een stroom van berichten over de abdicatie van de burgemeester. Mensen feliciteerden mij of noemden mij de grote wegpester van Wolfsen. Zelf denk ik daar heel anders over. Felicitaties slaan de plank mis. En een wegpester voel ik mij al helemaal niet. We moeten gewoon niet zo kinderachtig doen in dit land over openbaar bestuurders. Als ze het goed doen, perfect. Functioneren ze niet, dan kappen ermee. Net als in de gewone wereld. Maar dat geslampamper, getalm, dat fluwelen handschoenen gedrag, dat ‘strategisch’ opereren, dat met meel spreken, dat gereken, dat voor wat hoort wat gedrag, daar heb ik me zo gruwelijk aan geërgerd de afgelopen jaren rond het functioneren van Wolfsen. Vooral GroenLinks en D66 blonken daarin uit. Subrosa werd mij zo vaak verteld hoe graag ze van Wolfsen afwilden, maar in het openbaar kwamen er slappe, calculerende moties. In een commentaar in deze krant schreef ik ooit dat deze partijen daarmee de burgemeester veel meer beschadigden dan de pers die zijn regelmatig falende optreden glashard opschreven.
Aleid Wolfsen is een vriendelijk, zij het iets te ijdele, persoon. Een bestuurder van het kaliber Eberhard van der Laan is hij niet gebleken. Zoals die zich manifesteerde tijdens de prachtige kroningsdag, ja, dat gun ik ons Utrechters ook. Wolfsen heeft tal van kwaliteiten. En ik gun hem een baan die daarbij past. Het is dus goed dat Wolfsen stopt. Wat mij betreft had dat eerder gekund. Maar daarvoor was de plaatselijke politiek te laf en te zwak. Wat dat betreft hoop ik dat onze politici de speech van de nieuwe Koning uit hun hoofd leren. Hoe Willem-Alexander het openbaar bestuur aansprak, dat was van een zeldzaam niveau.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.