zaterdag 25 november 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Afvalscheiding
Column
Gepubliceerd: 2016-04-03
door: hanneke gunsing








Mijn ouders waren voorlopers van de ‘flitsscheiding’ als het ware, ze waren maar kort getrouwd .
Ik had vroeger een scheiding in mijn krullen en nu een achter de rug.
Maar dat splits en houdt maar niet op: zelfs mijn afval moet scheiden!
Plastic, blik, glas, papier: ik heb mijn eigen afvalscheidingsstation.
Er hangen plastic tassen klaar voor doppen en plastic deksels, blikken deksels, kranten.
Alles vindt een herbestemming.
Er wordt ook alom gevraagd: doppen veranderen in blindegeleidehonden, dekseltjes in kunst van spatlab.com en Books4Life. Bijvoorbeeld.

Ik ben fanatiek qua recyclen.
Sinds de SIRE- advertentiecampagne van jaren terug, waar op posters steeds iets afvalligs stond met daarbij vermeld hoe lang het milieu nodig had om het weg te werken, wil ik er iets aan doen.
Zeer tot zijn ongenoegen mag Zoon zijn sigarettenpeuken alleen maar in een afvalbak deponeren onderweg. Met dat ongenoegen neem ik genoegen, zolang-ie het maar doet.

In 1989(!) waren wij te Oostenrijk waar mijn vriendin al blikjes verzamelde en in Brussel wordt al heel erg lang afval gescheiden. Bij Neef liggen verschillend-gekleurde vuilniszakken klaar om verschillend afval mee in te leveren bij de vuilnisman.
Meerdere vrienden hebben een pasje om hun afval ondergronds te kunnen en te moeten dumpen.

Ik woon in een apartementencomplex met een ‘afvalhok’, waar je je vuilnis stort op elk gewenst moment.
We worden twee keer per week geleegd.
Het verzamelde oud papier gaat naar een voetbalvereniging.
Als iets overbodig wordt, dan kan het in het hok worden gezet of - als het klein genoeg is- op het plankje in het atrium worden gelegd.
Stoelen, bloempotjes, lampen, tafeltjes, tijdschriften, legpuzzels, boeken, blikken soep, af en toe een appel: je kunt het zo gek niet verzinnen.
En het verdwijnt weer.
Achter een van onze deuren.
Maar achter welke….?

Als ik dan toch van boeken af wil of anderszins, dan is het leuk te weten dat er nog een bestemming is.
Doelloos weggooien: ik kan het niet.
Er zijn boekwinkels die boeken doorgeven: je kunt ze gratis brengen en ze worden dan verkocht.
De opbrengst gaat naar een goed doel.
Zo lezen we via de kerk in Zwolle God onderdak.
Het dak van de kerk moet vernieuwd, namelijk.
Mij lijkt God liever dakloos: zo kan hij overal tegelijk zijn.
Hij heeft genoeg omhanden.
Ik zou niet met Hem willen ruilen.
Laat mij maar recyclen.
En dat plastic wegbrengen levert ook nog mooie wandelingen op!

hanneke


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht