dinsdag 13 november 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Prins Claus
Column
Gepubliceerd: 2016-08-05
door: Dik Binnendijk








“In dat werkpaleis heb ik nog een paar maal vergaderd!” Dat kwam bij me op bij de eerste van de vier zaterdagen dat je Paleis Noordeinde in Den Haag kon bezoeken. Dit kantoor van Willem-Alexander was daarvoor het werkpaleis van zijn ouders: Beatrix en Claus. Alleen, ik herinner me als ingang een hoge deur in een straat. Klopt dat dan wel? Door te googlen zag ik dat het paleis tussen 1976 en 1984 werd gerenoveerd. En ik heb het over de periode december 1977- augustus 1979 toen ik mijn vervangende dienstplicht deed. Dus dat kantoor van prins Claus was toen elders.

Mijn vervangende dienstplicht deed ik bij de Stichting Biowetenschappen en Maatschappij (BWM) toen gevestigd in Leiden. Elke werkdag ging ik met de trein op en neer vanuit Utrecht. BWM is in 1969 opgericht door Claus en Beatrix. Na 47 jaar is het doel nog steeds: in brede kring het inzicht bevorderen in de actuele en toekomstige ontwikkeling en toepassing van de biowetenschappen, in het bijzonder met het oog op de betekenis en gevolgen voor mens, dier en maatschappij.’ Toen ik bij de stichting ging werken, waren er nog geen wetenschapspagina’s in kranten en weekbladen. Bij BWM heb ik echt leren schrijven.

Prins Claus was bijna altijd aanwezig bij de bestuursvergaderingen. Die waren elke twee of drie maanden. Ik herinner me niet zoveel meer van die paar keer dat we bij hem op kantoor hebben vergaderd. Mijn beelden zijn: een grote, vrij donkere, beige kamer met kroonluchters, Wedgwood theekopjes en theepot, een zilveren schaaltje met koekjes en een livreier in het zwart, die soms de stoelen aanschoof.

De bestuursvoorzitter van BWM was toen Marga Klompé. Ze was de allereerste vrouwelijke minister van ons land. Marga was streng en had zo haar vaste regels tijdens de vergaderingen. Links van haar zat altijd penningmeester Piekaar en rechts van haar prins Claus. Vaak was Claus een kwartiertje te laat. Daar maakte ik gebruik van toen ik het ritueel door had. Ik zorgde ervoor dat ik op de tweede stoel rechts van Marga ging zitten. Op die manier zat ik regelmatig naast de prins. Dat lukte niet altijd. Bovendien hield Claus toen ook al niet erg van vaste regels, dus als hij te laat kwam - en er was ergens anders nog een stoel vrij - dan ging hij daar zitten. Tijdens die vergaderingen viel het me op dat de prins zich altijd goed had voorbereid: hij stelde slimme vragen en droeg oplossingen aan. Vanaf 1984 is de prins zelfs drie jaar bestuursvoorzitter geweest.

Door mijn contact met Claus ben ik het koningshuis gaan waarderen. De prins was erg vriendelijk, vertelde me in de pauzes veel over zijn kinderen en wat voor geks hij beleefd had. Bovendien hadden we het zelfde gevoel voor humor. Eén anekdote kan ik me nog goed herinneren. De stichting had bijna constant geldproblemen en dan moest er weer bij een minister of een andere geldbron gelobbyd worden. Het was weer eens zover en toen werden in de nieuwe ‘geldlosweekclub’ naast de neutrale directeur twee bestuursleden benoemd. Dit waren de linkse filosoof prof. dr. Lolle Nauta (Rijksuniversiteit Groningen, destijds ook de PvdA-ideoloog) en de politiek rechtse farmacoloog prof. dr. David de Wied (Universiteit Utrecht). Claus fluisterde me toen in mijn oor zoiets als: “Kijk, dit is nu diplomatie van het hoogste niveau.”

Dik Binnendijk



BWM-cahiers

De belangrijkste activiteit van de Stichting Biowetenschappen en Maatschappij is nog steeds het publiceren van cahiers over biowetenschappelijk thema’s. (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!

De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht