zondag 20 mei 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Beffie
Column
Gepubliceerd: 2017-12-22
door: Dik Binnendijk








Ineens voel ik wat langs mijn benen strijken. Het is een van die warme oktoberdagen dit jaar. Ik zit in korte broek achter mijn computer en kijk naar beneden. “Lucifer! Dat is een tijd geleden. En wat ben je vriendelijk vandaag.” Mijn slaapkamerraam staat open en daardoor zal Léons zwarte kater zijn binnengekomen (zie de vorige column ‘Lucifer’). Ik kijk nog eens goed. Maar dat is Lucifer niet die kopjes geeft. Nee, het is een jonge zwarte kat met een wit befje en een rood bandje om zijn nek. Ik noem hem maar even: Beffie. Toevallig heb ik hem een paar dagen eerder gezien in de openbare Binnentuin (tussen Willemstraat, Bergstraat, Waterstraat en Dirck van Zuylenstraat). Komt dit beest nu ook al via het raam binnen?

Ik zet Beffie terug in de dakgoot en doe het raam dicht. Maar dan bedenk ik me dat ik de keukenvloer heb gedweild. Mijn keukendeur staat ook open om de vloer te laten drogen. Dus Beffie kan via ons afgesloten binnenterrein zijn binnengekomen. Ik probeer de kat weer terug te lokken uit de dakgoot. Bij Lucifer zou me dat niet gelukt zijn. Maar Beffie is snel uit gesnuffeld en vindt mij interessanter. Ik pak hem beet en zowaar ik kan hemde trap afdragen. Ik laat hem via de voordeur uit. Mijn ‘schuine’ overbuurvrouw staat buiten in de deuropening.

Een auto rijdt met grote snelheid langs tegen de normale rijrichting in. Ik schrik ervan. Beffie ook en is weg. Ik vraag mijn overbuurvrouw of zij gezien heeft waar de kat naar toe is gegaan. “Hij rende hard richting de Willemstraat.” “O, dan is het goed…. Zeg, weet jij dat ik ooit een column heb geschreven, waarin jij een rol speelt? (zie column ‘De engerd’, 4 augustus 2017). Nee, dat wist ze natuurlijk niet. Ik vertel wat over de inhoud van de column. Kort samengevat: vanuit mijn werkkamer kan ik in haar woonkamer kijken en omgekeerd. Dat voelt wat ongemakkelijk. “Ik heet Dik en jij?” “Carolien.” We hebben allebei de tijd en daarom geef ik haar eerst een rondleiding in mijn huis en daarna zij mij in haar appartement.

Ik weet niet meer waarom Carolien weer mee terugging naar mijn huis. Toevallig staat mijn buurvrouw Garjan ook in de deuropening. “Garjan, dit is Carolien. Zij woont recht tegenover jou op één hoog. En Carolien, dit is Garjan, jouw overbuurvrouw….Schiet het al een beetje op bij jou in huis, Garjan?” “Nee,” zegt ze. “Kom maar even kijken.” En zo staan we onverwachts bij haar in de woonkamer. Garjan wijst op het gat in het plafond en de schouw die weggebroken moet worden. Het probleem is dat de hele schoorsteen op het dak, zolder en eerste verdieping op de schouw in de woonkamer rust. Daarom moet de schoorsteen helemaal afgebroken worden voordat de schouw in de woonkamerweg kan. Garjan heeft dit net te horen gekregen. Dat gaat een flink bedrag extra kosten.

Ik vertel Garjan hoe Carolien en ik vandaag met elkaar in gesprek zijn gekomen: door die zwarte kat met bef en roodbandje. Garjan: “O, ik stond hier net voor de deur te praten met Bas die met mijn schoorsteen bezig was. Ineens schiet een zwarte kat langs onze benen het huis in. Hij rent met een noodgang naar achteren door mijn openstaande keukendeur de tuin in.” “Ah, en daarna is hij bij mij naar binnengegaan, de trap opgelopen en is me kopjes gaan geven.”

En zo bracht Beffie half oktober het triootje Carolien, Garjan en Dik bij elkaar. Een prachtige, wat vroege kerstgedachte! De schoorsteen is inmiddels volledig afgebroken. Beffie heb ik nog maar tweemaal gezien. Carolien en ik zwaaien nu als we tegelijkertijd door het raam naar elkaar kijken. Mooie kerstdagen, fijne jaarwissel en een goed 2018.

Dik Binnendijk

Beffie
Beffie(foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht